Art. 474. Należności za podróże służbowe żołnierzy

Żołnierzowi skierowanemu do wykonywania zadań służbowych poza stałym miejscem odbywania służby przysługują należności za podróże służbowe. Do należności stosuje się odpowiednio przepisy art. 445 ust. 7–14 oraz przepisy wydane na podstawie art. 445 ust. 15.

Komentarz do Art. 474.

Przepis określa uprawnienie żołnierza, który został skierowany do wykonywania zadań służbowych poza stałym miejscem odbywania służby. W takiej sytuacji żołnierzowi przysługują należności za podróże służbowe. Warunkiem zastosowania przepisu jest więc jednoczesne wystąpienie dwóch elementów: skierowanie żołnierza do wykonania zadań służbowych oraz wykonywanie tych zadań poza jego stałym miejscem służby.

Przepis nie opisuje samodzielnie rodzaju, wysokości ani zasad wypłaty należności. W tym zakresie odsyła do odpowiedniego stosowania art. 445 ust. 7-14 oraz do przepisów wydanych na podstawie art. 445 ust. 15. Oznacza to, że regulacje wskazane w tym odesłaniu stanowią podstawę ustalania należności związanych z podróżą służbową także w sytuacji opisanej w tym przepisie, z uwzględnieniem odpowiedniego charakteru ich zastosowania.

Znaczenie praktyczne polega na tym, że wyjazd lub wykonywanie zadań poza stałym miejscem służby, jeżeli wynika ze skierowania do realizacji zadań służbowych, wiąże się z prawem do należności za podróż służbową. Zakres tego prawa nie jest ustalany wyłącznie na podstawie art. 474, lecz wynika również z przepisów, do których przepis ten odsyła. regulacja łączy zatem samo skierowanie do zadań poza stałym miejscem służby z obowiązkiem zastosowania określonych zasad dotyczących należności za podróże służbowe.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2022 r. poz. 655.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 473.Art. 475.