Art. 400. Orzeczenie w sprawie odpowiedzialności dyscyplinarnej

1. Na podstawie zebranego w postępowaniu materiału dowodowego przełożony dyscyplinarny wydaje orzeczenie o:

1) uniewinnieniu, jeżeli przeprowadzone postępowanie nie potwierdziło zarzutów stawianych obwinionemu;

2) uznaniu za winnego popełnienia czynu, za który obwiniony ponosi odpowiedzialność dyscyplinarną, i o wymierzeniu kary dyscyplinarnej;

3) uznaniu za winnego popełnienia czynu, za który obwiniony ponosi odpowiedzialność dyscyplinarną, i o odstąpieniu od wymierzenia kary dyscyplinarnej;

4) umorzeniu postępowania.

2. Przełożony dyscyplinarny w orzeczeniu może zmienić opis czynu lub jego kwalifikację prawną w granicach czynu zarzucanego obwinionemu i jego kwalifikacji prawnej.

3. Jeżeli w dniu wydania orzeczenia zachodzi okoliczność uzasadniająca umorzenie postępowania w części, o umorzeniu rozstrzyga się w tym orzeczeniu.

4. Przełożony dyscyplinarny może odstąpić od ukarania, jeżeli stopień winy lub stopień szkodliwości przewinienia dyscyplinarnego dla służby nie jest znaczny, a właściwości i warunki osobiste obwinionego oraz dotychczasowy przebieg służby uzasadniają przypuszczenie, że mimo odstąpienia od ukarania będzie on przestrzegał dyscypliny służbowej oraz zasad etyki zawodowej.

5. Orzeczenie, o którym mowa w ust. 1, wydaje się nie później niż w terminie 14 dni od dnia zamknięcia postępowania dowodowego.

Komentarz do Art. 400.

Przepis określa, jakie rozstrzygnięcie wydaje przełożony dyscyplinarny po zakończeniu postępowania dowodowego. Podstawą orzeczenia jest zebrany materiał dowodowy, a możliwe są cztery rozstrzygnięcia: uniewinnienie, uznanie obwinionego za winnego i wymierzenie kary dyscyplinarnej, uznanie za winnego i odstąpienie od wymierzenia kary albo umorzenie postępowania. Uniewinnienie następuje wtedy, gdy postępowanie nie potwierdziło zarzutów przedstawionych obwinionemu.

W orzeczeniu przełożony dyscyplinarny może zmienić opis czynu lub jego kwalifikację prawną, ale tylko w granicach czynu zarzucanego obwinionemu i jego kwalifikacji prawnej. Jeżeli w dniu wydania orzeczenia istnieje podstawa do umorzenia postępowania jedynie w części, ta kwestia również powinna zostać rozstrzygnięta w tym samym orzeczeniu.

Przepis przewiduje także możliwość odstąpienia od ukarania. Jest ona związana z niewielkim stopniem winy albo szkodliwości przewinienia dyscyplinarnego dla służby. Dodatkowo właściwości i warunki osobiste obwinionego oraz dotychczasowy przebieg służby muszą uzasadniać przypuszczenie, że mimo braku ukarania będzie on przestrzegał dyscypliny służbowej i zasad etyki zawodowej. Rozstrzygnięcie powinno zostać wydane nie później niż w ciągu 14 dni od zamknięcia postępowania dowodowego. Przepis wyznacza więc zarówno katalog możliwych zakończeń postępowania, jak i granice zmian dokonywanych w orzeczeniu oraz termin jego wydania.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2022 r. poz. 655.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 399.Art. 401.