Art. 397. Usprawiedliwienie nieobecności z powodu choroby

Choroba obwinionego, świadka lub innego uczestnika postępowania dyscyplinarnego stwierdzona zwolnieniem lekarskim usprawiedliwia nieobecność tych osób podczas czynności objętych danym postępowaniem przez okresy nie dłuższe niż łącznie 14 dni w ciągu całego postępowania dyscyplinarnego. Usprawiedliwienie nieobecności z powodu choroby za każdy następny jej okres wymaga przedstawienia zaświadczenia wystawionego przez lekarza uprawnionego do wystawiania zaświadczeń potwierdzających niemożność stawienia się na wezwanie.

Komentarz do Art. 397.

Przepis określa, kiedy choroba osoby uczestniczącej w postępowaniu dyscyplinarnym usprawiedliwia jej nieobecność podczas czynności procesowych. Dotyczy to trzech kategorii osób: obwinionego, świadka oraz „innego uczestnika postępowania dyscyplinarnego”. Podstawą usprawiedliwienia jest stwierdzenie choroby zwolnieniem lekarskim.

Najważniejsze ograniczenie ma charakter czasowy. Zwolnienie lekarskie usprawiedliwia nieobecność przez okresy, których łączna długość nie może przekroczyć 14 dni w ciągu całego, konkretnego postępowania dyscyplinarnego. Limit odnosi się więc do sumy okresów nieobecności w ramach tego postępowania, a nie do pojedynczej czynności czy jednego wezwania. Przepis nie uzależnia zastosowania limitu od tego, czy nieobecność dotyczy obwinionego, świadka, czy innego uczestnika.

Po wykorzystaniu wskazanego okresu samo zwolnienie lekarskie nie wystarcza do usprawiedliwienia każdego następnego okresu choroby. Wymagane jest wówczas przedstawienie zaświadczenia wystawionego przez lekarza uprawnionego do wystawiania zaświadczeń potwierdzających niemożność stawienia się na wezwanie. Regulacja wprowadza zatem dwa elementy: maksymalny, łączny czas usprawiedliwionej nieobecności oraz dodatkowy wymóg dokumentacyjny dla kolejnego okresu choroby. W praktyce przepis wyznacza jasne zasady oceny nieobecności i odróżnia początkowe usprawiedliwienie zwolnieniem lekarskim od dalszego potwierdzania niemożności stawienia się.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2022 r. poz. 655.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 396.Art. 398.