Art. 372. Właściwość przełożonych do wymierzania kar dyscyplinarnych

1. Kary dyscyplinarne wymierza właściwy przełożony dyscyplinarny, z zastrzeżeniem kar, o których mowa w art. 362 ust. 1 pkt 5 i 7, do których wymierzenia właściwy jest przełożony dyscyplinarny, o którym mowa w art. 358 ust. 1 pkt 1–6, lub przełożony posiadający odpowiednio kompetencje do wyznaczenia na stanowiska służbowe i zwolnienia ze służby wojskowej.

2. Jeżeli przełożony dyscyplinarny nie jest właściwy do wymierzenia kary, o której mowa w art. 362 ust. 1 pkt 5 lub 7, przedstawia wniosek o jej wymierzenie właściwemu przełożonemu posiadającemu takie uprawnienia.

Komentarz do Art. 372.

Przepis określa, kto jest uprawniony do wymierzania kar dyscyplinarnych oraz jak postąpić w sytuacji, gdy dany przełożony nie ma kompetencji do zastosowania określonej kary. Zasadą jest, że karę wymierza właściwy przełożony dyscyplinarny. Od tej zasady przewidziano wyjątek dotyczący kar wskazanych w art. 362 ust. 1 pkt 5 i 7.

Kary te może wymierzyć przełożony dyscyplinarny, o którym mowa w art. 358 ust. 1 pkt 1-6, albo przełożony posiadający odpowiednie kompetencje do wyznaczania na stanowiska służbowe i zwalniania ze służby wojskowej. Oznacza to, że przy tych dwóch rodzajach kar decydujące znaczenie ma zakres uprawnień danego przełożonego, a nie samo pełnienie funkcji przełożonego dyscyplinarnego.

Jeżeli przełożony prowadzący sprawę nie jest uprawniony do wymierzenia kary z art. 362 ust. 1 pkt 5 lub 7, nie może zastosować jej samodzielnie. W takim przypadku przedstawia wniosek właściwemu przełożonemu, który posiada wymagane uprawnienia. Przepis rozdziela więc kompetencję do prowadzenia postępowania lub podejmowania czynności w sprawie od kompetencji do ostatecznego wymierzenia określonej kary.

W praktyce regulacja wskazuje właściwą drogę działania w sprawach dyscyplinarnych. Zwykłe kary pozostają w zakresie właściwego przełożonego dyscyplinarnego, natomiast w przypadku kar z art. 362 ust. 1 pkt 5 i 7 konieczne jest ustalenie, czy przełożony należy do jednej z określonych grup albo ma odpowiednie kompetencje stanowiskowe i kadrowe. W razie ich braku sprawa jest przekazywana w formie wniosku uprawnionemu przełożonemu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2022 r. poz. 655.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 371.Art. 373.