Art. 363. Wymierzanie upomnienia i nagany w raporcie dyscyplinarnym

Karę upomnienia i karę nagany wymierza się przez przeprowadzenie rozmowy w czasie raportu dyscyplinarnego i wytknięcie ukaranemu przez przełożonego dyscyplinarnego przewinienia dyscyplinarnego, jakiego się dopuścił.

Komentarz do Art. 363.

Przepis określa sposób wymierzania dwóch kar dyscyplinarnych: kary upomnienia oraz kary nagany. Obie kary stosuje się w jednakowej formie, czyli podczas rozmowy przeprowadzanej w czasie raportu dyscyplinarnego. Nie chodzi więc wyłącznie o samo zakomunikowanie kary, lecz o przeprowadzenie rozmowy, w ramach której przełożony dyscyplinarny wskazuje ukaranemu konkretne przewinienie dyscyplinarne.

Istotnym elementem tej czynności jest wytknięcie przewinienia, a więc wyraźne wskazanie zachowania, którego dopuściła się osoba ukarana. Przepis wiąże to zachowanie bezpośrednio z przełożonym dyscyplinarnym, ponieważ to on prowadzi rozmowę i dokonuje wytknięcia przewinienia. Tym samym określone są zarówno miejsce i forma wymierzenia kary, jak i osoba wykonująca tę czynność.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na ujednoliceniu sposobu wymierzania upomnienia i nagany. Niezależnie od tego, która z tych kar została zastosowana, jej wymierzenie ma nastąpić w czasie raportu dyscyplinarnego, przez rozmowę oraz wskazanie przewinienia, jakiego dopuścił się ukarany. Z przepisu wynika również, że treść rozmowy powinna odnosić się do konkretnego przewinienia dyscyplinarnego, a nie do ogólnej oceny osoby ukaranej. W ten sposób kara zostaje powiązana z zachowaniem wskazanym przez przełożonego dyscyplinarnego.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2022 r. poz. 655.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 362.Art. 364.