Art. 298. Prawo żołnierza zawodowego do zakwaterowania i świadczeń

Żołnierz zawodowy ma prawo do zakwaterowania oraz innych świadczeń z tym związanych na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.

Komentarz do Art. 298.

Przepis ustanawia po stronie żołnierza zawodowego prawo do zakwaterowania oraz do innych świadczeń związanych z zakwaterowaniem. Obejmuje więc nie tylko samo zapewnienie miejsca zakwaterowania, lecz także świadczenia pozostające z nim w związku. Adresatem regulacji jest żołnierz zawodowy, a nie każda osoba pełniąca służbę wojskową.

Art. 298 nie określa samodzielnie szczegółowych zasad realizacji tego prawa. W tym zakresie odsyła do przepisów ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej. To właśnie w tej ustawie należy szukać reguł dotyczących zakwaterowania i innych powiązanych świadczeń, ponieważ art. 298 wskazuje ją jako podstawę ich przyznawania i realizacji.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na potwierdzeniu, że zakwaterowanie oraz związane z nim świadczenia są uprawnieniami żołnierza zawodowego, ale ich wykonywanie odbywa się na zasadach określonych poza ustawą o obronie Ojczyzny. Przepis wyznacza zatem zakres podmiotowy prawa i jego podstawowy przedmiot, a szczegółowe uregulowanie pozostawia ustawie wskazanej w jego treści. Aby ustalić sposób realizacji konkretnego uprawnienia, konieczne jest odwołanie się do tych właśnie przepisów.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2022 r. poz. 655.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 297.Art. 299.