Art. 150. Uposażenie osoby odbywającej dobrowolną zasadniczą służbę wojskową

Osoba odbywająca dobrowolną zasadniczą służbę wojskową otrzymuje uposażenie w wysokości najniższego uposażenia zasadniczego żołnierza zawodowego, określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 437 ust. 4.

Komentarz do Art. 150.

Przepis określa zasady ustalania uposażenia osoby odbywającej dobrowolną zasadniczą służbę wojskową. Przyznaje jej uposażenie w wysokości odpowiadającej najniższemu uposażeniu zasadniczemu żołnierza zawodowego. Oznacza to, że wysokość należności nie została wskazana wprost w tym przepisie jako konkretna kwota, lecz jest powiązana z poziomem najniższego uposażenia zasadniczego przewidzianego dla żołnierza zawodowego.

Kluczowe znaczenie ma sposób określenia tej wysokości. Przepis odsyła do regulacji wydanych na podstawie art. 437 ust. 4, ponieważ to w nich określone jest najniższe uposażenie zasadnicze żołnierza zawodowego. W konsekwencji wysokość uposażenia osoby odbywającej dobrowolną zasadniczą służbę wojskową zależy od kwoty ustalonej w tych przepisach. Zmiana tej kwoty wpływa więc na poziom uposażenia wskazanej osoby, bez potrzeby określania nowej wartości bezpośrednio w art. 150.

Przepis wskazuje również krąg osób uprawnionych, ograniczając go do osób odbywających dobrowolną zasadniczą służbę wojskową. Nie reguluje natomiast w tym miejscu innych elementów służby ani dodatkowych przesłanek uzyskania uposażenia. Jego praktyczne znaczenie polega na ustanowieniu jasnego powiązania między uposażeniem tej grupy osób a najniższym uposażeniem zasadniczym żołnierza zawodowego.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2022 r. poz. 655.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 149.Art. 151.