Art. 37b. Kara pieniężna za niewypełnienie obowiązków podmiotu

Podmiotowi, który nie wypełnia obowiązków, o których mowa w art. 8 ust. 3, art. 22 ust. 3a, art. 25 ust. 1 i art. 27a ust. 1, organ kontroli obrotu wymierza, w drodze decyzji administracyjnej, karę pieniężną w wysokości do 100 000 zł.

Komentarz do Art. 37b.

Przepis określa sankcję za niewypełnienie obowiązków wskazanych w art. 8 ust. 3, art. 22 ust. 3a, art. 25 ust. 1 oraz art. 27a ust. 1. Adresatem regulacji jest „podmiot”, a więc jednostka, na której spoczywa obowiązek wynikający z jednego z wymienionych przepisów. Jeżeli taki obowiązek nie zostanie wypełniony, organ kontroli obrotu wymierza karę pieniężną.

Kara jest nakładana w drodze decyzji administracyjnej. Oznacza to, że podstawą jej nałożenia jest formalne rozstrzygnięcie właściwego organu, a nie samo stwierdzenie uchybienia bez wydania decyzji. Przepis wskazuje maksymalną wysokość kary, wynoszącą 100 000 zł. Nie ustanawia jednej, stałej kwoty należnej w każdym przypadku, lecz posługuje się określeniem „do 100 000 zł”. Z samej regulacji wynika więc górna granica sankcji, natomiast jej konkretna wysokość nie została w tym przepisie określona.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na powiązaniu niewykonania obowiązków z bezpośrednią konsekwencją finansową. Podmiot naruszający którykolwiek z obowiązków wymienionych w przepisie może zostać obciążony karą pieniężną, a decyzja organu kontroli obrotu może określić jej wysokość w granicach wskazanego maksimum. Przepis nie opisuje odrębnie poszczególnych obowiązków, lecz odsyła w tym zakresie do art. 8 ust. 3, art. 22 ust. 3a, art. 25 ust. 1 i art. 27a ust. 1.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2000 r. poz. 1250.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 37a.Art. 38.