Art. 63. u.o.i.f. Opłaty za czynności w ramach systemu depozytowo-rozliczeniowego

Krajowy Depozyt oraz spółka, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1–6 lub ust. 2, pobierają opłaty za czynności dokonywane na rzecz uczestników.

Komentarz do Art. 63. uoif

Przepis określa podstawę pobierania opłat za czynności wykonywane na rzecz uczestników. Uprawnienie to przysługuje przede wszystkim Krajowemu Depozytowi. Może ono dotyczyć także spółki, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności należących do zadań wskazanych w art. 48 ust. 1 pkt 1 do 6 lub w art. 48 ust. 2. Oznacza to, że pobieranie opłat jest związane nie tylko z działalnością samego Krajowego Depozytu, lecz również z wykonywaniem określonych zadań przez wskazaną spółkę.

Kluczowe elementy przepisu:

podmiotami pobierającymi opłaty są Krajowy Depozyt oraz spółka, której przekazano wykonywanie określonych czynności;
opłaty dotyczą czynności dokonywanych na rzecz uczestników;
zakres czynności wykonywanych przez spółkę wyznacza odesłanie do art. 48 ust. 1 pkt 1 do 6 oraz art. 48 ust. 2.

Przepis wiąże więc obowiązek opłat z konkretną czynnością oraz z jej beneficjentem, którym jest uczestnik. Nie ustanawia jednej opłaty za sam udział ani nie wskazuje jej wysokości, sposobu obliczania lub terminu pobrania. Nie określa również szczegółowego cennika. Jego znaczenie polega na wskazaniu, kto może pobierać opłaty i w związku z jakiego rodzaju działaniami. Pozwala to odróżnić czynności objęte podstawą pobierania opłat od innych działań, których ten przepis nie wymienia. W przypadku przekazania wykonywania zadań spółce przepis obejmuje ją tylko w zakresie czynności związanych z zadaniami wskazanymi w art. 48.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 722.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 59. uoif Art. 64. uoif