Art. 47c. u.o.i.f. Oświadczenie zastępcze

W uzasadnionych przypadkach, w szczególności gdy prawo kraju właściwego nie przewiduje sporządzania wymaganych dokumentów, podmiot składający zawiadomienie lub osoba, której sprawa dotyczy, może złożyć, w miejsce tych dokumentów, oświadczenie zawierające informacje, o których mowa w art. 47a ust. 1.

Komentarz do Art. 47c. uoif

Przepis określa szczególny sposób uzupełnienia zawiadomienia w sytuacji, gdy uzyskanie wymaganych dokumentów jest utrudnione albo niemożliwe z przyczyn związanych z prawem właściwego kraju. Jego zastosowanie jest dopuszczalne w „uzasadnionych przypadkach”, a jako najważniejszy przykład wskazano sytuację, w której prawo tego kraju nie przewiduje sporządzania wymaganych dokumentów.

Zamiast tych dokumentów można złożyć oświadczenie. Uprawnienie to przysługuje zarówno podmiotowi składającemu zawiadomienie, jak i osobie, której sprawa dotyczy. Oświadczenie nie jest jednak dowolnym opisem sytuacji. Musi zawierać informacje, o których mowa w art. 47a ust. 1, czyli zastępować dokumenty w zakresie informacji wymaganych przez ten przepis.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na tym, że brak dokumentów przewidzianych w wymaganiach nie przekreśla automatycznie możliwości złożenia zawiadomienia. Przepis wprowadza rozwiązanie zastępcze, ale ogranicza je do przypadków uzasadnionych. Nie wynika z niego ogólna możliwość rezygnacji z dokumentów ani swoboda wyboru oświadczenia zamiast dokumentacji. Istotne są zarówno przyczyna braku dokumentów, jak i kompletność informacji wskazanych w art. 47a ust. 1. Oświadczenie pełni więc funkcję dokumentu zastępującego wymagane materiały w ściśle określonych okolicznościach.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 722.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 47b. uoif Art. 47d. uoif