Art. 170g. u.o.i.f. Okoliczności uwzględniane przy nakładaniu sankcji

Komisja, nakładając sankcje, o których mowa w art. 170e lub art. 170f, uwzględnia okoliczności, o których mowa w art. 64 rozporządzenia 909/2014.

Komentarz do Art. 170g. uoif

Przepis określa sposób postępowania Komisji przy nakładaniu sankcji wskazanych w art. 170e lub art. 170f. Nie ustanawia samodzielnie tych sankcji ani nie opisuje ich treści. Jego funkcją jest wskazanie, że przy podejmowaniu decyzji Komisja ma uwzględniać okoliczności wymienione w art. 64 rozporządzenia 909/2014.

Kluczowe znaczenie ma zatem powiązanie dwóch elementów: nakładania sankcji oraz uwzględniania określonych okoliczności. Obowiązek ten aktualizuje się w sytuacji, w której Komisja nakłada sankcję na podstawie art. 170e albo art. 170f. Przepis odsyła przy tym do art. 64 rozporządzenia 909/2014, nie powtarzając ani nie rozwijając zawartego tam katalogu okoliczności.

W praktyce oznacza to, że rozstrzygnięcie Komisji dotyczące sankcji powinno uwzględniać także te okoliczności, do których odsyła przepis. Art. 170g pełni więc funkcję reguły wiążącej sposób stosowania sankcji, a nie odrębnej podstawy do ich nakładania. Jego znaczenie polega na zapewnieniu, aby decyzja Komisji była podejmowana z uwzględnieniem wskazanego w przepisie zestawu okoliczności, niezależnie od tego, czy chodzi o sankcję z art. 170e, czy z art. 170f.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 722.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 170f. uoif Art. 171. uoif