Art. 14. Maksymalne stawki opłaty produktowej

1. Maksymalna stawka opłaty produktowej wynosi:

1) (uchylony)

2) (uchylony)

3) (uchylony)

4) (uchylony)

5) (uchylony)

6) (uchylony)

7) (uchylony)

8) dla produktów wymienionych w poz. 1 i 2 w załączniku nr 4a do ustawy –2,71 złza 1 kg;

9) dla produktów wymienionych w poz. 3 i 4 w załączniku nr 4a do ustawy –5,80 zł za 1 kg;

10) dla produktów wymienionych w poz. 5 w załączniku nr 4a do ustawy – 10,82 zł za 1 kg;

11) dla narzędzi połowowych zawierających tworzywa sztuczne – 5 zł za 1 kg.

2. (uchylony)

3. (uchylony)

4. Minister właściwy do spraw klimatu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych oraz ministrem właściwym do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe stawki opłat produktowych dla poszczególnych produktów, o których mowa w ust. 1, kierując się negatywnym oddziaływaniem na środowisko odpadów powstałych z produktów, kosztami ich zagospodarowania.

Komentarz do Art. 14.

Przepis określa maksymalne stawki opłaty produktowej dla wskazanych kategorii produktów oraz narzędzi połowowych zawierających tworzywa sztuczne. W ust. 1 pkt 8-10 wysokość limitu zależy od grupy produktów wymienionych w załączniku nr 4a do ustawy: dla produktów z pozycji 1 i 2 wynosi 2,71 zł za 1 kg, dla produktów z pozycji 3 i 4 wynosi 5,80 zł za 1 kg, a dla produktów z pozycji 5 wynosi 10,82 zł za 1 kg. Dla narzędzi połowowych zawierających tworzywa sztuczne maksymalna stawka została ustalona na poziomie 5 zł za 1 kg.

Punkty 1-7 w ust. 1 są uchylone, podobnie jak ust. 2 i 3. Oznacza to, że w przytoczonym przepisie obowiązujące wartości liczbowe dotyczą wyłącznie zakresu wskazanego w ust. 1 pkt 8-11.

Przepis ustanawia górne granice opłat, a nie pełny wykaz stawek należnych dla każdego produktu. Szczegółowe stawki dla poszczególnych produktów, o których mowa w ust. 1, ma określić w rozporządzeniu minister właściwy do spraw klimatu, działając w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych oraz ministrem właściwym do spraw gospodarki. Przy ustalaniu tych stawek mają być uwzględniane dwa kryteria: negatywne oddziaływanie odpadów powstałych z produktów na środowisko oraz koszty ich zagospodarowania. W praktyce przepis wyznacza więc limit obciążenia oraz podstawę do zróżnicowania stawek według rodzaju produktu i wpływu związanych z nim odpadów na środowisko.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2001 r. poz. 639.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

opłaty

Art. 13.Art. 15.