Art. 91. Nieudostępnianie wymaganych sprawozdań

1. Kto nie udostępnia sprawozdań, o których mowa w art. 25 ust. 4, lub sprawozdań finansowych, o których mowa w art. 35 ust. 3 oraz art. 37–39, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

2. Tej samej karze podlega, kto dopuszcza się czynu określonego w ust. 1, działając w imieniu lub interesie emitenta.

Komentarz do Art. 91.

Przepis określa sankcje za nieudostępnienie określonych sprawozdań. Odpowiedzialność dotyczy zarówno sprawozdań wskazanych w art. 25 ust. 4, jak i sprawozdań finansowych, o których mowa w art. 35 ust. 3 oraz art. 37-39. Czynem podlegającym karze jest samo nieudostępnienie tych dokumentów, bez względu na to, którego z wymienionych rodzajów sprawozdań dotyczy naruszenie.

Za czyn przewidziano trzy alternatywne rodzaje sankcji:

grzywnę,
karę ograniczenia wolności,
karę pozbawienia wolności do roku.

Przepis nie wskazuje wprost, w jakich sytuacjach wybierana jest konkretna kara. Określa natomiast maksymalny wymiar kary pozbawienia wolności, który wynosi rok.

Ustęp 2 rozszerza zastosowanie tej samej sankcji na osobę, która dopuszcza się czynu określonego w ust. 1, działając w imieniu lub interesie emitenta. Oznacza to, że odpowiedzialność nie jest ograniczona wyłącznie do samego emitenta jako podmiotu, którego dotyczą sprawozdania. Może objąć także osobę działającą w jego imieniu albo w jego interesie, jeżeli to ona dopuszcza się nieudostępnienia dokumentów. Znaczenie praktyczne przepisu polega więc na objęciu sankcją zarówno naruszenia obowiązku udostępnienia sprawozdań, jak i działań podejmowanych w tym zakresie przez osoby reprezentujące lub wspierające emitenta.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 238.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 90.Art. 92.