Art. 49. Zakres uchwał dotyczących warunków emisji obligacji

1. Uchwała zgromadzenia obligatariuszy może dotyczyć:

1) wysokości lub sposobu ustalania wysokości świadczeń wynikających z obligacji, w tym warunków wypłaty oprocentowania,

2) terminu, miejsca lub sposobu spełniania świadczeń wynikających z obligacji, w tym dni, według których ustala się uprawnionych do tych świadczeń,

3) zasad przeliczania wartości świadczenia niepieniężnego na świadczenie pieniężne,

4) wysokości, formy lub warunków zabezpieczenia wierzytelności wynikających z obligacji,

5) zasad zwoływania, funkcjonowania lub podejmowania uchwał przez zgromadzenie obligatariuszy

zwanych dalej „postanowieniami kwalifikowanymi warunków emisji”.

2. Emitent w warunkach emisji obligacji może wskazać inne postanowienia warunków emisji, których zmiana w wyniku uchwały zgromadzenia obligatariuszy jest dopuszczalna.

Komentarz do Art. 49.

Przepis określa zakres spraw, które mogą zostać uregulowane w uchwale zgromadzenia obligatariuszy. Dotyczą one przede wszystkim treści świadczeń związanych z obligacjami oraz zasad ich wykonywania. W ustępie 1 wymieniono pięć grup takich spraw:

wysokość świadczeń albo sposób jej ustalania, w tym warunki wypłaty oprocentowania,
termin, miejsce i sposób spełniania świadczeń, a także dni, według których ustala się osoby uprawnione do ich otrzymania,
zasady przeliczania świadczenia niepieniężnego na świadczenie pieniężne,
wysokość, formę i warunki zabezpieczenia wierzytelności wynikających z obligacji,
zasady zwoływania i funkcjonowania zgromadzenia obligatariuszy oraz podejmowania przez nie uchwał.

Wymienione sprawy określono jako „postanowienia kwalifikowane warunków emisji”. Oznacza to, że przepis wyodrębnia szczególne elementy warunków emisji, których może dotyczyć uchwała zgromadzenia obligatariuszy. Zakres ten obejmuje zarówno kwestie finansowe, takie jak wysokość świadczeń, oprocentowanie i zabezpieczenie, jak i kwestie organizacyjne związane z działaniem samego zgromadzenia.

Ustęp 2 pozwala emitentowi wskazać w warunkach emisji także inne postanowienia, których zmiana w drodze uchwały zgromadzenia obligatariuszy będzie dopuszczalna. Przepis wyznacza więc podstawowy katalog spraw objętych uchwałą, a jednocześnie przewiduje możliwość jego rozszerzenia w warunkach emisji. W praktyce znaczenie ma zatem zarówno treść ustawowego wyliczenia, jak i dodatkowe postanowienia wskazane przez emitenta.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 238.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

zgromadzenia

zabezpieczenia

Art. 48.Art. 50.