Art. 14. Przedawnienie roszczeń wynikających z obligacji

Roszczenia wynikające z obligacji, w tym roszczenia o świadczenia okresowe, przedawniają się z upływem 10 lat.

Komentarz do Art. 14.

Przepis określa termin przedawnienia roszczeń wynikających z obligacji. Przyjmuje jedną, wyraźnie wskazaną granicę czasową: roszczenia te przedawniają się z upływem 10 lat. Regulacja obejmuje zarówno roszczenia związane z samymi obligacjami, jak i roszczenia o świadczenia okresowe, czyli świadczenia spełniane powtarzalnie w określonych odstępach czasu. Użycie zwrotu „w tym” wskazuje, że roszczenia o świadczenia okresowe stanowią kategorię mieszczącą się w szerszym pojęciu roszczeń wynikających z obligacji, a nie odrębną grupę objętą innym terminem.

Znaczenie przepisu polega na ustanowieniu jednolitego okresu przedawnienia dla wszystkich roszczeń należących do wskazanego zakresu. Po upływie 10 lat następuje skutek określony w przepisie, czyli przedawnienie roszczenia. Przepis nie różnicuje terminu w zależności od rodzaju obligacji, charakteru roszczenia ani sposobu spełniania świadczenia. Nie wskazuje natomiast, od jakiego zdarzenia należy liczyć ten okres, ani nie reguluje innych kwestii związanych z biegiem terminu. Jego praktyczna funkcja jest zatem ograniczona do wskazania, że roszczenia związane z obligacjami, także dotyczące świadczeń okresowych, podlegają 10-letniemu terminowi przedawnienia.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 238.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

obligacje

Art. 13.Art. 15.