Art. 75. Podstawa rozwiązania umowy po prawomocnym ukaraniu

Prawomocne ukaranie karą, o której mowa w art. 68 pkt 4 albo 5, stanowi podstawę do rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika albo umowy cywilnoprawnej, na podstawie której osoba wykonująca zawód medyczny wykonuje ten zawód.

Komentarz do Art. 75.

Przepis określa skutek prawomocnego ukarania osoby wykonującej zawód medyczny karą wskazaną w art. 68 pkt 4 albo 5. Takie ukaranie stanowi podstawę zakończenia współpracy z tą osobą w trybie natychmiastowym, z powodu przypisanej jej winy.

Regulacja obejmuje dwa rodzaje stosunków prawnych:

umowę o pracę, którą można rozwiązać bez wypowiedzenia z winy pracownika,
umowę cywilnoprawną, na podstawie której osoba wykonuje zawód medyczny, którą można rozwiązać bez wypowiedzenia.

Kluczowe znaczenie ma prawomocność ukarania. Samo wszczęcie postępowania, nieprawomocne rozstrzygnięcie albo zastosowanie innej kary nie zostały w tym przepisie wskazane jako podstawa rozwiązania umowy. Przepis nie uzależnia tego skutku od rodzaju pracodawcy ani od szczególnych postanowień umowy. Odnosi się zarówno do zatrudnienia pracowniczego, jak i do wykonywania zawodu na podstawie umowy cywilnoprawnej.

Sformułowanie „stanowi podstawę” oznacza, że prawomocne ukaranie tworzy podstawę do rozwiązania umowy w określonym trybie. Przepis nie przesądza natomiast, że rozwiązanie następuje automatycznie, nie określa terminu dokonania tej czynności ani nie reguluje jej dalszych wymogów. Jego praktyczne znaczenie polega na wskazaniu, że prawomocne ukaranie jedną z kar wymienionych w art. 68 pkt 4 albo 5 może prowadzić do natychmiastowego zakończenia zarówno stosunku pracy, jak i umowy cywilnoprawnej związanej z wykonywaniem zawodu medycznego.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 1972.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 74.Art. 76.