Art. 46. Osoba obwiniona i ustanowienie obrońcy

1. Za osobę obwinioną uważa się osobę wykonującą zawód medyczny, wobec której w toku postępowania wyjaśniającego rzecznik dyscyplinarny przedstawił zarzuty lub przeciwko której skierował wniosek o ukaranie.

2. Osoba obwiniona może ustanowić jednego obrońcę spośród osób wykonujących zawód medyczny, adwokatów lub radców prawnych.

Komentarz do Art. 46.

Przepis określa, kiedy osoba wykonująca zawód medyczny ma status „osoby obwinionej” oraz komu może powierzyć obronę w postępowaniu dyscyplinarnym. Status ten powstaje w toku postępowania wyjaśniającego, jeżeli rzecznik dyscyplinarny przedstawi tej osobie zarzuty albo skieruje przeciwko niej wniosek o ukaranie. Są to dwie odrębne sytuacje, które prowadzą do uznania danej osoby za obwinioną.

Regulacja nie uzależnia tego statusu od wydania rozstrzygnięcia ani od stwierdzenia odpowiedzialności. Decydujące jest podjęcie przez rzecznika jednej z czynności wskazanych w przepisie. Samo wykonywanie zawodu medycznego nie wystarcza do uznania za osobę obwinioną, konieczne jest wystąpienie jednej z tych czynności w ramach postępowania wyjaśniającego.

Osoba obwiniona może ustanowić jednego obrońcę. Przepis wskazuje trzy grupy osób, spośród których można dokonać wyboru: osobę wykonującą zawód medyczny, adwokata albo radcę prawnego. Oznacza to, że obrona może zostać powierzona zarówno osobie należącej do środowiska zawodów medycznych, jak i osobie wykonującej jeden z dwóch wskazanych zawodów prawniczych. Liczba obrońców została ograniczona do jednej osoby. Artykuł wyznacza więc moment uzyskania statusu obwinionego oraz podstawowe ramy jego reprezentacji w postępowaniu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 1972.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 45.Art. 47.