Art. 14. Okres wykonania i forma umowy offsetowej

1. Minister Obrony Narodowej określa okres wykonania umowy offsetowej; okres ten nie może przekraczać 10 lat.

2. Umowę offsetową zawiera się w formie pisemnej pod rygorem nieważności.

Komentarz do Art. 14.

Przepis określa dwa podstawowe wymagania dotyczące umowy offsetowej: maksymalny okres jej wykonania oraz wymaganą formę zawarcia. Zgodnie z ust. 1 o okresie wykonania umowy offsetowej decyduje Minister Obrony Narodowej. Jego decyzja jest ograniczona czasowo, ponieważ okres wykonania umowy nie może przekraczać 10 lat. Oznacza to, że ustalenie dłuższego okresu nie mieści się w granicy wskazanej w przepisie. Regulacja pozostawia więc określenie konkretnego czasu wykonania właściwemu organowi, ale jednocześnie wyznacza wyraźny maksymalny limit.

Ustęp 2 przesądza, że umowę offsetową zawiera się w formie pisemnej pod rygorem nieważności. Forma pisemna nie jest zatem jedynie rozwiązaniem porządkowym ani fakultatywnym. Jej zachowanie stanowi wymóg związany z ważnością umowy. Sformułowanie „pod rygorem nieważności” wskazuje, że zawarcie umowy bez wymaganej formy wiąże się z nieważnością czynności. W praktyce przepis nakazuje zwrócić uwagę na dwa elementy już przy zawieraniu umowy: okres jej wykonania, który musi mieścić się w limicie 10 lat, oraz pisemne utrwalenie samej umowy. Art. 14 wyznacza tym samym ramy zarówno czasowe, jak i formalne dla umów offsetowych.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2014 r. poz. 932.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 13.Art. 15.