Art. 3. Prawo do świadczenia dla zatrudnionych nauczycieli

Prawo do świadczenia na warunkach i w wysokości określonych w ustawie przysługuje nauczycielom zatrudnionym w jednostkach, o których mowa w art. 2 pkt 1.

Komentarz do Art. 3.

Przepis określa, komu przysługuje prawo do świadczenia oraz wskazuje, że zasady jego przyznawania i wysokość wynikają z ustawy. Adresatami regulacji są nauczyciele zatrudnieni w jednostkach, o których mowa w art. 2 pkt 1. Oznacza to, że samo posiadanie statusu nauczyciela nie zostało w tym przepisie wskazane jako jedyna przesłanka. Znaczenie ma również zatrudnienie w jednostce należącej do kategorii określonej przez odesłanie do art. 2 pkt 1.

Przepis nie ustala samodzielnie wysokości świadczenia ani szczegółowych warunków jego uzyskania. Odsyła w tym zakresie do pozostałych regulacji ustawy, wskazując, że prawo powstaje na warunkach i w wysokości określonych właśnie w niej. W konsekwencji art. 3 pełni przede wszystkim funkcję określenia kręgu osób, których może dotyczyć świadczenie, oraz podstawowej zasady, że jego wysokość i warunki nie są dowolne, lecz muszą wynikać z ustawy.

Praktyczne znaczenie przepisu polega na powiązaniu prawa do świadczenia z jednoczesnym spełnieniem dwóch elementów wskazanych w jego treści: byciem nauczycielem oraz zatrudnieniem w jednostce objętej odesłaniem do art. 2 pkt 1. Sam art. 3 nie opisuje dalszych wymagań ani procedury, lecz wyznacza punkt wyjścia do oceny, czy dana osoba należy do grupy objętej ustawą.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2009 r. poz. 800.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

nauczyciele

Art. 2.Art. 4.