Art. 9. Wpis odmiany do krajowego rejestru na wniosek

Odmianę wpisuje się do krajowego rejestru na wniosek zgłaszającego odmianę.

Komentarz do Art. 9.

Przepis określa podstawową zasadę wpisywania odmiany do krajowego rejestru. Wpis nie następuje z urzędu ani bez wskazania podmiotu zainteresowanego, lecz na wniosek zgłaszającego odmianę. Oznacza to, że zgłaszający jest osobą, która inicjuje czynność prowadzącą do wpisu, a jego wniosek stanowi podstawę dokonania wpisu.

Regulacja wskazuje dwa najważniejsze elementy tej czynności: przedmiotem wpisu jest odmiana, natomiast miejscem jej ujęcia jest krajowy rejestr. Przepis wiąże zatem wpis konkretnej odmiany z formalnym działaniem zgłaszającego. Samo istnienie lub przedstawienie odmiany nie zostało wskazane jako wystarczające do wpisania jej do rejestru, ponieważ przepis wymaga złożenia wniosku.

Znaczenie praktyczne tej regulacji polega na wyraźnym określeniu sposobu rozpoczęcia sprawy o wpis. Podmiot, który chce doprowadzić do ujęcia odmiany w krajowym rejestrze, występuje w tym celu jako zgłaszający i składa wniosek. Przepis nie określa jednak treści takiego wniosku, wymaganych dokumentów, terminu jego rozpatrzenia ani przesłanek, od których zależy uwzględnienie zgłoszenia. Nie przesądza również, jakie skutki wywołuje sam wpis. Jego zakres ogranicza się do ustanowienia zasady, że wpis odmiany do krajowego rejestru następuje na wniosek zgłaszającego.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2012 r. poz. 1512.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 8.Art. 10.