Art. 42. Właściwość organów w zakresie oceny materiału siewnego

1. Oceny materiału siewnego roślin rolniczych i warzywnych dokonuje, jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej, wojewódzki inspektor właściwy ze względu na:

1) położenie plantacji – w przypadku oceny polowej;

2) (uchylony)

3) miejsce dokonywania przerobu – w przypadku oceny cech zewnętrznych.

2. Jeżeli wojewódzki inspektor, o którym mowa w ust. 1, nie może dokonać oceny materiału siewnego, Główny Inspektor Ochrony Roślin i Nasiennictwa, zwany dalej „Głównym Inspektorem”, wskazuje innego wojewódzkiego inspektora, który dokona oceny tego materiału.

Komentarz do Art. 42.

Przepis określa, który organ dokonuje oceny materiału siewnego roślin rolniczych i warzywnych oraz jak ustala się jego właściwość miejscową. Zasadą jest, że oceny dokonuje wojewódzki inspektor, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej.

Właściwość tego organu zależy od rodzaju oceny:

przy ocenie polowej decyduje położenie plantacji,
przy ocenie cech zewnętrznych decyduje miejsce dokonywania przerobu.

W punkcie 2 ustępu 1 wskazano, że został uchylony, dlatego nie określa on obecnie dodatkowej podstawy ustalenia właściwości wojewódzkiego inspektora. Przepis wiąże więc rodzaj przeprowadzanej oceny z konkretnym miejscem, co pozwala ustalić organ odpowiedzialny za jej dokonanie.

Ustęp 2 przewiduje rozwiązanie na wypadek, gdy właściwy wojewódzki inspektor nie może przeprowadzić oceny. W takiej sytuacji Główny Inspektor Ochrony Roślin i Nasiennictwa, określony w przepisie jako „Główny Inspektor”, wskazuje innego wojewódzkiego inspektora. Wskazany organ przejmuje wówczas dokonanie oceny danego materiału siewnego.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na tym, że wskazuje podstawowy sposób ustalenia właściwego wojewódzkiego inspektora, a jednocześnie zapewnia możliwość przeprowadzenia oceny także wtedy, gdy organ właściwy według miejsca plantacji albo miejsca przerobu nie może jej dokonać. Regulacja rozróżnia zatem zwykłe ustalenie właściwości od sytuacji zastępczej, w której organ wskazuje innego wojewódzkiego inspektora.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2012 r. poz. 1512.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 41.Art. 42a.