Art. 34. Zakres i rodzaje oceny materiału siewnego

1. Ocena materiału siewnego polega na sprawdzeniu, czy materiał siewny spełnia wymagania w zakresie jego wytwarzania lub czy materiał siewny odpowiada określonym wymaganiom w zakresie jakości.

2. Ocena materiału siewnego, o której mowa w ust. 1, w zależności od gatunku roślin i kategorii wytwarzanego materiału siewnego, obejmuje:

1) ocenę polową polegającą na sprawdzeniu, w wyniku dokonania oceny plantacji nasiennej, czy plantacja nasienna spełnia wymagania w zakresie wytwarzania materiału siewnego;

2) ocenę laboratoryjną polegającą na sprawdzeniu jakości lub zdrowotności materiału siewnego;

3) ocenę tożsamości i czystości odmianowej polegającą na sprawdzeniu, na każdym etapie wegetacji roślin, czy cechy odmian pozostały niezmienione w procesie rozmnażania, w celu potwierdzenia tożsamości i czystości odmianowej poszczególnych partii materiału siewnego;

4) ocenę cech zewnętrznych polegającą na sprawdzeniu, czy cechy zewnętrzne materiału siewnego spełniają wymagania w zakresie jakości.

Komentarz do Art. 34.

Przepis określa, na czym polega ocena materiału siewnego i jakie rodzaje sprawdzeń mogą się na nią składać. Jej podstawowym celem jest ustalenie, czy materiał spełnia wymagania dotyczące jego wytwarzania albo czy odpowiada wymaganiom jakościowym.

Zakres oceny nie jest taki sam w każdym przypadku. Zależy od gatunku roślin oraz kategorii wytwarzanego materiału siewnego. W zależności od tych okoliczności ocena może obejmować:

ocenę polową, czyli sprawdzenie plantacji nasiennej pod kątem spełniania wymagań związanych z wytwarzaniem materiału siewnego;
ocenę laboratoryjną, obejmującą sprawdzenie jakości lub zdrowotności materiału;
ocenę tożsamości i czystości odmianowej, prowadzoną na każdym etapie wegetacji roślin, aby ustalić, czy cechy odmiany nie zmieniły się w procesie rozmnażania i potwierdzić tożsamość oraz czystość odmianową poszczególnych partii;
ocenę cech zewnętrznych, polegającą na sprawdzeniu, czy wygląd materiału siewnego spełnia wymagania dotyczące jakości.

Przepis łączy więc ocenę warunków wytwarzania z oceną właściwości samego materiału. W praktyce oznacza to, że sprawdzenie może dotyczyć zarówno plantacji, na której materiał jest wytwarzany, jak i jego jakości, zdrowotności, cech odmianowych oraz cech zewnętrznych. Konkretne połączenie tych elementów jest uzależnione od gatunku roślin i kategorii materiału.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2012 r. poz. 1512.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 33.Art. 35.