Art. 25a. Stosowanie przepisów do odmian tradycyjnych

Do odmian tradycyjnych stosuje się przepisy art. 7 i art. 9–25.

Komentarz do Art. 25a.

Przepis określa, jakie regulacje stosuje się do „odmian tradycyjnych”. Jego konstrukcja opiera się na odesłaniu do innych przepisów ustawy, a nie na samodzielnym opisaniu zasad dotyczących tej kategorii odmian. Wskazano, że zastosowanie mają art. 7 oraz art. 9-25. Oznacza to, że sytuacje objęte regulacją odmian tradycyjnych należy oceniać z uwzględnieniem treści tych właśnie przepisów.

Znaczenie praktyczne tego rozwiązania polega na powiązaniu odmian tradycyjnych z szerszym zespołem norm zawartych w ustawie. Osoba stosująca przepisy nie powinna ograniczać się do samego art. 25a, ponieważ przepis ten wyznacza zakres odesłania, ale nie przedstawia szczegółowych wymagań, procedur ani skutków prawnych. Ich ustalenie wymaga sięgnięcia do art. 7 i art. 9-25.

Przepis wymienia art. 7 oraz ciąg przepisów od art. 9 do art. 25. W jego treści nie wskazano art. 8, dlatego zakres odesłania został sformułowany jako art. 7 i art. 9-25, bez odwołania do tego artykułu. Art. 25a pełni więc funkcję przepisu porządkującego, wskazując, że dla „odmian tradycyjnych” właściwy jest określony zestaw regulacji ustawy. Ostateczna ocena konkretnej sytuacji zależy od treści przepisów, do których następuje odesłanie.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2012 r. poz. 1512.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 25.Art. 26.