Art. 2. Wyłączenia stosowania przepisów ustawy

Przepisów ustawy nie stosuje się do:

1) materiału siewnego przeznaczonego do państw trzecich innego niż materiał siewny, o którym mowa w art. 1 ust. 1 pkt 2 lit. b;

2) leśnego materiału rozmnożeniowego.

Komentarz do Art. 2.

Przepis określa zakres wyłączeń spod stosowania ustawy o nasiennictwie. Wskazuje dwa rodzaje materiału, do których regulacji tej ustawy co do zasady się nie stosuje.

Pierwsze wyłączenie dotyczy materiału siewnego przeznaczonego do państw trzecich. Nie ma ono jednak charakteru bezwzględnego, ponieważ przepis przewiduje wyjątek dla materiału siewnego, o którym mowa w art. 1 ust. 1 pkt 2 lit. b. Oznacza to, że sam fakt przeznaczenia materiału siewnego do państwa trzeciego nie wystarcza do automatycznego wyłączenia go spod ustawy. Konieczne jest uwzględnienie wskazanego w przepisie rodzaju materiału, który został objęty wyjątkiem.

Drugie wyłączenie obejmuje leśny materiał rozmnożeniowy. W tym przypadku przepis nie wprowadza dodatkowego zastrzeżenia ani wyjątku. Ustawa nie znajduje więc zastosowania do tej kategorii materiału na podstawie samego art. 2.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na wyznaczeniu granic stosowania ustawy. Rozstrzyga on, jakie materiały pozostają poza zakresem regulacji, a także wskazuje, że w odniesieniu do materiału przeznaczonego do państw trzecich trzeba odróżnić zwykły materiał siewny od materiału objętego odesłaniem do art. 1 ust. 1 pkt 2 lit. b. Przepis nie ustanawia samodzielnych wymagań dotyczących obrotu, jakości ani dokumentacji. Jego funkcją jest jedynie określenie, kiedy regulacje ustawy nie mają zastosowania.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2012 r. poz. 1512.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 1.Art. 3.