Art. 119. Warunki przywozu materiału siewnego z państw trzecich

Z państw trzecich może być przywożony wyłącznie materiał siewny dopuszczony do obrotu.

Komentarz do Art. 119.

Przepis określa podstawową zasadę dotyczącą przywozu materiału siewnego z państw trzecich. Taki przywóz jest dopuszczalny wyłącznie wtedy, gdy przywożony materiał siewny został „dopuszczony do obrotu”. Oznacza to, że sam fakt, iż dany produkt jest materiałem siewnym i pochodzi z państwa trzeciego, nie wystarcza do jego legalnego przywozu. Konieczne jest także spełnienie wskazanego w przepisie warunku dotyczącego dopuszczenia do obrotu.

Regulacja ma charakter ograniczający. Posługuje się określeniem „wyłącznie”, dlatego ustanawia zamkniętą zasadę dla przypadków objętych tym przepisem: materiał siewny z państw trzecich może być przywożony tylko w jednej, wskazanej kategorii. Materiał siewny, który nie został dopuszczony do obrotu, nie mieści się w zakresie dozwolonego przywozu.

Przepis nie określa procedury dopuszczenia do obrotu, nie wskazuje organu właściwego w tej sprawie ani nie opisuje dokumentów lub innych wymagań potwierdzających ten status. Jego znaczenie praktyczne polega na powiązaniu możliwości przywozu z konkretną cechą materiału siewnego, a nie tylko z jego pochodzeniem. Przy ocenie, czy przywóz jest objęty zezwoleniem wynikającym z tego przepisu, istotne są więc dwa elementy: pochodzenie materiału siewnego z państwa trzeciego oraz jego dopuszczenie do obrotu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2012 r. poz. 1512.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 118a.Art. 120.