Art. 2. Przeznaczenie i podział narodowego zasobu archiwalnego

1. Narodowy zasób archiwalny służy nauce, kulturze, gospodarce narodowej oraz potrzebom obywateli.

2. Narodowy zasób archiwalny, w zależności od stosunku własności materiałów archiwalnych, dzieli się na:

1) państwowy zasób archiwalny;

2) niepaństwowy zasób archiwalny.

Komentarz do Art. 2.

Przepis określa podstawową funkcję narodowego zasobu archiwalnego oraz sposób jego podziału. Zgodnie z ust. 1 zasób ten służy czterem wskazanym celom: nauce, kulturze, gospodarce narodowej oraz potrzebom obywateli. Oznacza to, że materiały archiwalne tworzące ten zasób mają znaczenie nie tylko dla działalności naukowej i kulturalnej, lecz także dla funkcjonowania gospodarki oraz zaspokajania potrzeb obywateli.

Ust. 2 wprowadza podział narodowego zasobu archiwalnego według stosunku własności materiałów archiwalnych. W jego ramach wyróżnia się:

państwowy zasób archiwalny,
niepaństwowy zasób archiwalny.

Kryterium podziału stanowi więc własność materiałów archiwalnych, a nie cel, któremu służą. Obie części pozostają elementami narodowego zasobu archiwalnego, dlatego przepis obejmuje zarówno materiały należące do państwowego zasobu archiwalnego, jak i materiały należące do zasobu niepaństwowego. Sam przepis nie rozwija zasad przynależności poszczególnych materiałów do każdej z tych kategorii, wskazuje jednak wyraźnie, że rozróżnienie to opiera się na własności.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na wyznaczeniu ogólnego zakresu narodowego zasobu archiwalnego i uporządkowaniu go w dwa podstawowe rodzaje. Jednocześnie wskazanie, że zasób służy nauce, kulturze, gospodarce narodowej i obywatelom, określa jego publiczną funkcję i znaczenie.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1983 r. poz. 173.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 1.Art. 3.