Art. 14. Metoda obserwacji pełnej i szacowanie danych

1. Spis powszechny przeprowadza się metodą obserwacji pełnej.

2. W przypadku braku pełnego zakresu danych lub konieczności ponoszenia nadmiernie wysokich kosztów ich zbierania, w ramach spisu powszechnego stosuje się statystyczne metody szacowania danych.

Komentarz do Art. 14.

Przepis określa sposób prowadzenia spisu powszechnego oraz sytuacje, w których dopuszczalne jest zastosowanie statystycznych metod szacowania danych. Zasadą jest przeprowadzanie spisu metodą obserwacji pełnej, co wynika z ust. 1. Oznacza to, że podstawową metodą realizacji spisu ma być pełne pozyskiwanie danych objętych spisem, bez zastępowania tej metody szacowaniem statystycznym jako rozwiązaniem standardowym.

Ust. 2 przewiduje możliwość zastosowania statystycznych metod szacowania danych w ramach spisu powszechnego, ale wiąże ją z wystąpieniem określonych przesłanek. Chodzi o przypadek, gdy brakuje pełnego zakresu danych, albo gdy zebranie danych w pełnym zakresie wymagałoby poniesienia nadmiernie wysokich kosztów. Przepis wskazuje więc dwa odrębne powody, które mogą uzasadniać odejście od pełnego pozyskania danych na rzecz ich oszacowania metodami statystycznymi.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na połączeniu dwóch sposobów postępowania. W pierwszej kolejności spis ma opierać się na obserwacji pełnej. Jeżeli jednak nie jest dostępny pełny zakres danych lub ich zebranie byłoby nadmiernie kosztowne, możliwe staje się wykorzystanie metod statystycznych do oszacowania brakujących albo niepozyskanych danych. Przepis nie określa w tym miejscu szczegółowych metod szacowania ani zasad obliczeń, wskazuje jedynie podstawową metodę spisu i warunki zastosowania rozwiązania statystycznego.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2019 r. poz. 1775.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

statystyka

Art. 13.Art. 14a.