Art. 5. Badanie narodowości i języka używanego w domu

1. W ramach spisu zostanie przeprowadzone badanie narodowości obejmujące wszystkie osoby podlegające spisowi.

2. W badaniu, o którym mowa w ust. 1, zostaną postawione następujące pytania:

1) do jakiej narodowości zalicza się osoba spisywana,

2) w jakim języku najczęściej rozmawia w domu.

Komentarz do Art. 5.

Przepis określa zakres i treść badania narodowości przeprowadzanego w ramach spisu. Badanie obejmuje wszystkie osoby podlegające spisowi, a więc nie jest ograniczone do wybranej grupy osób ani do określonego miejsca zamieszkania, o ile dana osoba podlega samemu spisowi. Ustęp 1 wskazuje tym samym powszechny zakres podmiotowy tego badania.

Ustęp 2 precyzuje, że badanie będzie prowadzone za pomocą dwóch pytań. Pierwsze dotyczy tego, do jakiej narodowości zalicza się osoba spisywana. Drugie odnosi się do języka, którym osoba ta najczęściej rozmawia w domu. Są to odrębne kwestie: przepis nie ogranicza badania wyłącznie do deklarowanej narodowości, lecz obejmuje także używany w domu język.

W punkcie 1 ust. 2 przedmiotem pytania jest narodowość przypisywana lub deklarowana przez osobę spisywaną. Punkt 2 ust. 2 dotyczy natomiast częstotliwości używania języka w warunkach domowych, ponieważ pytanie odnosi się do języka używanego najczęściej. Przepis nie wskazuje dodatkowych pytań, wariantów odpowiedzi ani zasad oceny udzielonych odpowiedzi.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na tym, że wyznacza ona minimalny, konkretny zakres informacji zbieranych w tej części spisu. Obejmuje on jednocześnie identyfikację narodowości oraz informację o najczęściej używanym języku domowym. Dzięki temu treść badania została określona w sposób jednolity dla wszystkich osób podlegających spisowi.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2000 r. poz. 1.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 4.Art. 6.