Art. 33. Koszty rokowań kontraktu

Koszty rokowań kontraktu ponoszą solidarnie strony prowadzące rokowania, chyba że postanowią inaczej.

Komentarz do Art. 33.

Przepis określa zasadę ponoszenia kosztów związanych z rokowaniami kontraktu. Odpowiedzialność za te koszty obciąża solidarnie wszystkie strony, które prowadzą rokowania. Oznacza to, że koszty nie są z mocy przepisu przypisane wyłącznie jednej stronie ani automatycznie rozdzielone między uczestników w określonych częściach. Każda ze stron prowadzących rokowania pozostaje objęta obowiązkiem ponoszenia kosztów na zasadach solidarności.

Jest to reguła podstawowa, ale nie bezwzględna. Strony mogą postanowić inaczej, a więc ustalić odmienny sposób ponoszenia kosztów rokowań. Przepis pozostawia im w tym zakresie swobodę, nie wskazując szczegółowego modelu takiego uzgodnienia. Jeżeli strony nie wprowadzą własnych postanowień, zastosowanie znajduje zasada solidarnego ponoszenia kosztów.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na tym, że już na etapie rokowań określa on odpowiedzialność stron za związane z nimi koszty. Sam fakt prowadzenia rokowań przez kilka stron powoduje zastosowanie solidarności, chyba że strony uzgodnią inne rozwiązanie. Regulacja dotyczy wyłącznie kosztów rokowań kontraktu i nie określa innych skutków prowadzenia rokowań ani zasad zawarcia kontraktu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2004 r. poz. 1206.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 32.Art. 34.