Art. 3. Przeznaczenie środków Funduszu na rewaloryzację zabytków Krakowa

Środki Funduszu przeznacza się na finansowanie ujętych w planach społeczno-gospodarczych miasta Krakowa przedsięwzięć związanych z realizacją programów rewaloryzacji zespołów zabytkowych miasta Krakowa.

Komentarz do Art. 3.

Przepis określa przeznaczenie środków Narodowego Funduszu Rewaloryzacji Zabytków Krakowa. Zgodnie z art. 3 mogą one służyć wyłącznie finansowaniu przedsięwzięć, które spełniają łącznie wskazane w nim warunki. Po pierwsze, przedsięwzięcia muszą być ujęte w planach społeczno-gospodarczych miasta Krakowa. Po drugie, muszą być związane z realizacją programów rewaloryzacji zespołów zabytkowych tego miasta.

Oznacza to, że sam związek przedsięwzięcia z ochroną lub odnową zabytków nie wystarcza do objęcia go zakresem finansowania określonym w tym przepisie. Znaczenie ma także jego ujęcie w odpowiednich planach miasta oraz powiązanie z programami dotyczącymi rewaloryzacji zespołów zabytkowych. Przepis wskazuje więc zarówno cel wykorzystania środków, jak i ramy, w których finansowane działania powinny się mieścić.

Regulacja odnosi się do przedsięwzięć, a nie do dowolnych wydatków związanych z zabytkami. Jej zakres jest związany z programami rewaloryzacji zespołów zabytkowych miasta Krakowa, co wskazuje na finansowanie działań zaplanowanych w ramach szerszych programów, a nie jedynie pojedynczych, niezależnych inicjatyw. Praktycznie przepis wyznacza podstawowe kryterium oceny, czy określone przedsięwzięcie odpowiada ustawowemu przeznaczeniu środków Funduszu. Kryterium to obejmuje jego planistyczne ujęcie oraz związek z realizacją programów rewaloryzacyjnych.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1985 r. poz. 90.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 2.Art. 4.