Art. 1. Utworzenie Narodowego Funduszu Rewaloryzacji Zabytków Krakowa

Tworzy się Narodowy Fundusz Rewaloryzacji Zabytków Krakowa, zwany dalej „Funduszem”.

Komentarz do Art. 1.

Przepis ustanawia Narodowy Fundusz Rewaloryzacji Zabytków Krakowa. Jego podstawowym skutkiem jest formalne utworzenie Funduszu jako wyodrębnionej instytucji wskazanej w ustawie. Przepis nie określa jednak, w jaki sposób Fundusz ma działać, jakie dokładnie zadania wykonuje, z jakich środków jest finansowany ani kto nim zarządza. Nie wskazuje również zasad przeznaczania środków, trybu podejmowania decyzji ani podmiotów uprawnionych do korzystania z Funduszu. Te kwestie nie wynikają z samego art. 1.

Artykuł wprowadza także skróconą nazwę „Fundusz”. Oznacza to, że po pełnym wskazaniu nazwy Narodowego Funduszu Rewaloryzacji Zabytków Krakowa przepis posługuje się określeniem „Fundusz” jako jego oznaczeniem. Ma to znaczenie porządkujące i ułatwia jednoznaczne odwoływanie się do utworzonego funduszu w treści ustawy.

Zakres regulacji tego przepisu jest zatem ograniczony do dwóch elementów: utworzenia Narodowego Funduszu Rewaloryzacji Zabytków Krakowa oraz ustanowienia jego skróconego określenia. Sam art. 1 nie przesądza o praktycznym sposobie rewaloryzacji zabytków ani o konkretnych działaniach podejmowanych w ramach Funduszu. Stanowi punkt wyjścia dla regulacji dotyczącej Funduszu, ale nie zawiera jego pełnej charakterystyki organizacyjnej, finansowej ani zadaniowej.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1985 r. poz. 90.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

fundusze

Art. 2.