Art. 34. u.n.b.p. Wymiana zużytych lub uszkodzonych znaków pieniężnych

1. Znaki pieniężne, nieodpowiadające wskutek zużycia lub uszkodzenia warunkom ustalonym przez Prezesa NBP, przestają być prawnym środkiem płatniczym na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej i podlegają wymianie.

2. Prezes NBP określa, w drodze zarządzenia, szczegółowe zasady i tryb wymiany znaków pieniężnych, o których mowa w ust. 1.

Komentarz do Art. 34. unbp

Przepis określa skutki zużycia lub uszkodzenia znaków pieniężnych oraz podstawę ich wymiany. Dotyczy znaków pieniężnych, które z powodu zużycia albo uszkodzenia nie odpowiadają warunkom ustalonym przez Prezesa NBP. W takim przypadku tracą one status prawnego środka płatniczego na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej, a jednocześnie podlegają wymianie.

Kluczowe znaczenie ma więc wystąpienie dwóch elementów: stan znaku pieniężnego musi wynikać ze zużycia lub uszkodzenia, a jego cechy muszą nie odpowiadać warunkom określonym przez Prezesa NBP. Sam przepis nie opisuje tych warunków, lecz wskazuje, że ich ustalenie należy do Prezesa NBP.

Prezes NBP określa w drodze zarządzenia szczegółowe zasady i tryb wymiany takich znaków pieniężnych. Oznacza to, że ustawa ustanawia ogólną regułę, natomiast kwestie organizacyjne i proceduralne związane z wymianą mają zostać uregulowane w odrębnym zarządzeniu. Praktycznym skutkiem przepisu jest rozdzielenie dwóch kwestii: zużyty lub uszkodzony znak pieniężny, który nie spełnia ustalonych warunków, nie może dalej pełnić funkcji prawnego środka płatniczego, ale nie zostaje pozbawiony możliwości wymiany. Szczegółowy sposób przeprowadzenia tej wymiany wynika z zarządzenia Prezesa NBP.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2022 r. poz. 2025.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 33. unbp Art. 35. unbp