Art. 75. Utrata mocy ustawy o Narodowym Banku Polskim

Traci moc ustawa z dnia 31 stycznia 1989 r. o Narodowym Banku Polskim (Dz. U. z 1992 r. poz. 360, z późn. zm.).

Komentarz do Art. 75.

Przepis ma charakter uchylający. Jego treść przesądza, że traci moc wskazana w nim ustawa o Narodowym Banku Polskim. Oznacza to, że akt ten przestaje być podstawą obowiązujących regulacji w zakresie, który wcześniej obejmował. Przepis nie opisuje nowych zasad działania Narodowego Banku Polskiego, nie określa kompetencji jego organów ani nie wskazuje szczegółowych skutków utraty mocy poszczególnych regulacji. Jego funkcja jest węższa i polega na jednoznacznym wskazaniu aktu, który zostaje wyłączony z systemu obowiązujących przepisów.

Wskazanie ustawy następuje przez podanie jej tytułu oraz danych pozwalających ją zidentyfikować w ogłoszonym tekście, w tym informacji o publikacji w Dzienniku Ustaw i późniejszych zmianach. Dzięki temu przepis odnosi się do konkretnego aktu, a nie ogólnie do przepisów dotyczących Narodowego Banku Polskiego. Nie uchyla więc nieoznaczonych regulacji ani nie rozstrzyga samodzielnie o treści innych ustaw.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na formalnym zakończeniu mocy obowiązującej ustawy, którą wymienia. Od chwili zastosowania tej regulacji nie może ona pełnić funkcji samodzielnego źródła aktualnych norm prawnych. Sam art. 75 nie wskazuje jednak, jakie przepisy mają ją zastąpić ani jak należy rozwiązywać ewentualne kwestie przejściowe. Rozstrzyga wyłącznie o utracie mocy prawnej oznaczonej ustawy.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1997 r. poz. 938.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 74.Art. 76.