Art. 47. Wykorzystanie zagranicznych pożyczek na kredyty walutowe

Pożyczki i kredyty zaciągnięte przez NBP w zagranicznych instytucjach bankowych i finansowych mogą być przeznaczane na udzielanie kredytu w walutach obcych bankom krajowym.

Komentarz do Art. 47.

Przepis określa dopuszczalny sposób wykorzystania pożyczek i kredytów zaciągniętych przez Narodowy Bank Polski w zagranicznych instytucjach bankowych i finansowych. Środki uzyskane z takich źródeł mogą służyć do udzielania kredytu w walutach obcych bankom krajowym.

Kluczowe znaczenie mają trzy elementy. Po pierwsze, chodzi o finansowanie pozyskane przez NBP w formie pożyczki albo kredytu. Po drugie, źródłem tego finansowania muszą być zagraniczne instytucje bankowe i finansowe. Po trzecie, przeznaczeniem środków może być udzielanie kredytu bankom krajowym, przy czym kredyt ten ma być udzielany w walutach obcych.

Użycie słowa „mogą” wskazuje, że przepis dopuszcza takie wykorzystanie środków, ale sam w sobie nie nakłada na NBP obowiązku zaciągania finansowania ani udzielania kredytów. Przepis wiąże więc określony rodzaj środków, pozyskanych od wskazanych podmiotów, z konkretnym celem, jakim jest kredytowanie banków krajowych w walutach obcych. Nie opisuje procedury zawierania tych umów, warunków kredytowania ani zasad ustalania ich wysokości. Jego praktyczne znaczenie polega na wskazaniu podstawy dla przepływu finansowania od zagranicznych instytucji do NBP, a następnie do banków krajowych, wyłącznie w formie kredytu w walutach obcych. Zagraniczne pożyczki i kredyty nie są zatem w tym przepisie wskazane jako środki przeznaczone na dowolny cel.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1997 r. poz. 938.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 46.Art. 48.