Art. 44. Dyskonto i redyskonto weksli przez NBP

1. NBP może przyjmować od banków weksle do dyskonta i redyskonta.

2. Zarząd NBP określa rodzaje weksli przyjmowanych przez NBP do dyskonta i redyskonta oraz uchwala zasady i tryb ich dyskonta oraz redyskonta.

Komentarz do Art. 44.

Przepis określa uprawnienie Narodowego Banku Polskiego do przyjmowania od banków weksli do dyskonta i redyskonta. Oznacza to, że NBP może podejmować takie czynności wobec weksli przedstawianych przez banki, jednak zakres tego uprawnienia został powiązany z dodatkowymi zasadami ustalanymi przez Zarząd NBP.

Kluczowe znaczenie ma rozróżnienie dwóch poziomów regulacji. Sam przepis przyznaje NBP możliwość przyjmowania weksli do dyskonta i redyskonta, natomiast Zarząd NBP określa, jakie rodzaje weksli mogą być przyjmowane. Zarząd uchwala również zasady i tryb przeprowadzania dyskonta oraz redyskonta. Obejmuje to więc zarówno wskazanie dopuszczalnych dokumentów, jak i ustalenie sposobu postępowania przy wykonywaniu tych czynności.

Regulacja wyznacza tym samym ramy współpracy NBP z bankami w zakresie operacji dotyczących weksli. Nie każdy weksel jest automatycznie objęty możliwością przyjęcia przez NBP, ponieważ decydujące znaczenie mają rodzaje weksli wskazane przez Zarząd NBP oraz uchwalone przez niego zasady i tryb. Praktyczne zastosowanie przepisu zależy zatem od dwóch elementów: uprawnienia NBP do przyjęcia weksla oraz spełnienia wymagań określonych przez Zarząd NBP. Przepis rozdziela także kompetencje, NBP może dokonywać przyjęcia weksli, a jego Zarząd ustala katalog właściwych weksli i reguły wykonywania tych operacji.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1997 r. poz. 938.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 43a.Art. 46.