Art. 75. Zakaz niektórych zajęć i zgoda na pracę zarobkową

1. Kontroler nie może wykonywać zajęć, które godziłyby w interes Najwyższej Izby Kontroli lub byłyby niezgodne z jej zadaniami, a także pozostawałyby w sprzeczności z obowiązkami pracownika lub mogłyby wywoływać podejrzenie o stronniczość lub interesowność.

2. Kontroler może podjąć dodatkowe zajęcie zarobkowe po uzyskaniu zgody Prezesa Najwyższej Izby Kontroli.

Komentarz do Art. 75.

Przepis określa ograniczenia dotyczące aktywności kontrolera, zarówno zawodowej, jak i pozazawodowej. Jego celem jest ochrona interesu Najwyższej Izby Kontroli oraz zapewnienie, aby sposób działania kontrolera pozostawał zgodny z zadaniami tej instytucji i obowiązkami pracownika.

Zgodnie z ust. 1 kontroler nie może wykonywać zajęć, które:

godziłyby w interes Najwyższej Izby Kontroli,
byłyby niezgodne z jej zadaniami,
pozostawałyby w sprzeczności z obowiązkami pracownika,
mogłyby wywoływać podejrzenie o stronniczość lub interesowność.

Zakaz obejmuje więc nie tylko działania rzeczywiście naruszające interes instytucji albo obowiązki pracownicze, lecz także takie, które mogą stworzyć uzasadnione podejrzenie braku bezstronności lub kierowania się własnym interesem. Przepis nie ogranicza się przy tym do zajęć zarobkowych, ponieważ ust. 1 posługuje się szerszym pojęciem „zajęć”.

Odrębnie uregulowano dodatkowe zajęcie zarobkowe. Ust. 2 dopuszcza jego podjęcie wyłącznie po uzyskaniu zgody Prezesa Najwyższej Izby Kontroli. Zgoda ta jest warunkiem wcześniejszym, a nie jedynie formalnością następującą po rozpoczęciu takiej aktywności. W praktyce przepis wyznacza granice dodatkowej aktywności kontrolera i podporządkowuje ją ochronie bezstronności, interesu oraz zadań Najwyższej Izby Kontroli.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1995 r. poz. 59.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 74.Art. 76.