Art. 73. Tajemnica kontrolerska i zwolnienie z obowiązku zachowania

1. Informacje, które pracownik Najwyższej Izby Kontroli uzyskał w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych stanowią tajemnicę kontrolerską, z zastrzeżeniem art. 10.

2. Obowiązek zachowania tajemnicy kontrolerskiej ma również członek Kolegium Najwyższej Izby Kontroli, o którym mowa w art. 22 ust. 2 pkt 1, w zakresie informacji, jakie uzyskał w wyniku rozpatrywania zastrzeżeń.

3. Obowiązek zachowania tajemnicy trwa również po ustaniu zatrudnienia lub upływie albo wygaśnięciu kadencji członka Kolegium Najwyższej Izby Kontroli.

4. Od obowiązku zachowania tajemnicy kontrolerskiej może zwolnić Prezes Najwyższej Izby Kontroli albo sąd właściwy do rozpoznania sprawy.

Komentarz do Art. 73.

Przepis określa zasady ochrony informacji uzyskanych w związku z wykonywaniem obowiązków w Najwyższej Izbie Kontroli. Informacje te stanowią tajemnicę kontrolerską, przy czym zastrzeżenie to obowiązuje z uwzględnieniem art. 10. Oznacza to, że regulacja obejmuje informacje związane z wykonywaniem obowiązków służbowych przez pracownika Najwyższej Izby Kontroli, a zakres tej ochrony jest powiązany z wyjątkiem wskazanym w tym przepisie.

Obowiązek zachowania tajemnicy dotyczy również członka Kolegium Najwyższej Izby Kontroli, o którym mowa w art. 22 ust. 2 pkt 1. W jego przypadku obejmuje informacje uzyskane w wyniku rozpatrywania zastrzeżeń. Przepis rozróżnia więc dwie sytuacje: informacje pozyskane przez pracownika w związku z obowiązkami służbowymi oraz informacje uzyskane przez określonego członka Kolegium w toku rozpatrywania zastrzeżeń.

Istotną cechą tego obowiązku jest jego trwałość. Nie wygasa on automatycznie wraz z zakończeniem zatrudnienia w Najwyższej Izbie Kontroli ani wraz z upływem lub wygaśnięciem kadencji członka Kolegium. Ochrona informacji trwa zatem także po ustaniu tych okoliczności.

Przepis wskazuje również dwa podmioty uprawnione do zwolnienia z obowiązku zachowania tajemnicy kontrolerskiej: Prezesa Najwyższej Izby Kontroli oraz sąd właściwy do rozpoznania sprawy. W praktyce oznacza to, że ustanie obowiązku nie następuje samoczynnie, lecz wymaga decyzji jednego z tych podmiotów. Regulacja wyznacza tym samym krąg osób objętych tajemnicą, czas jej obowiązywania oraz sposób uzyskania zwolnienia.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1995 r. poz. 59.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

zatrudnianie

Art. 72.Art. 74.