Art. 18a. Bieg przedawnienia czynu objętego immunitetem

Przedawnienie w postępowaniu karnym czynu objętego immunitetem nie biegnie w okresie korzystania z immunitetu.

Komentarz do Art. 18a.

Przepis reguluje wpływ korzystania z immunitetu na bieg przedawnienia w postępowaniu karnym. Dotyczy czynu, który jest objęty immunitetem, a więc sytuacji, w której określony czyn pozostaje związany z ochroną wynikającą z immunitetu. W takim przypadku okres korzystania z immunitetu nie jest okresem, w którym biegnie przedawnienie.

Kluczowe znaczenie ma czas trwania immunitetu. Przepis wiąże skutek w postaci wstrzymania biegu przedawnienia z całym okresem korzystania z tej ochrony. Oznacza to, że czas ten nie jest uwzględniany jako czas biegu przedawnienia czynu objętego immunitetem. Regulacja nie uzależnia tego skutku od dodatkowych przesłanek ani od podejmowania innych czynności w postępowaniu. Wystarczające jest objęcie czynu immunitetem oraz korzystanie z niego.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na tym, że sam upływ czasu w okresie korzystania z immunitetu nie prowadzi do biegu przedawnienia. Chroni to przed sytuacją, w której okres objęty immunitetem wpływałby na upływ terminu przedawnienia w postępowaniu karnym. Przepis wyznacza więc szczególną zasadę liczenia czasu, odnoszącą się wyłącznie do czynu objętego immunitetem i wyłącznie do okresu korzystania z tej ochrony. Poza tym okresem przepis nie wprowadza odrębnej reguły.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1995 r. poz. 59.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 18.Art. 18b.