Art. 103. Utrata mocy ustawy o Najwyższej Izbie Kontroli

1. Traci moc ustawa z dnia 8 października 1980 r. o Najwyższej Izbie Kontroli (Dz. U. poz. 82 oraz z 1989 r. poz. 178).

2. (pominięty)

3. (pominięty)

Komentarz do Art. 103.

Art. 103 ma charakter przepisu końcowego i uchylającego. Jego podstawowym celem jest wskazanie, że traci moc wcześniejsza ustawa regulująca funkcjonowanie Najwyższej Izby Kontroli. Skutek ten został wyrażony w ustępie 1 wprost, przez użycie sformułowania „traci moc”. Przepis nie opisuje organizacji, kompetencji ani trybu działania Najwyższej Izby Kontroli, lecz porządkuje obowiązywanie aktu prawnego wskazanego w jego treści.

Znaczenie praktyczne art. 103 polega na formalnym zakończeniu mocy obowiązującej ustawy wymienionej w ustępie 1. Oznacza to, że ten akt nie jest już wskazywany jako obowiązująca podstawa regulacji w zakresie objętym przepisem uchylającym. Sam art. 103 nie określa jednak dalszych zasad działania Izby, nie reguluje następstw uchylenia w konkretnych sprawach i nie zawiera przepisów przejściowych w przedstawionej części.

Ustęp 2 i ustęp 3 oznaczono jako „pominięte”. W podanym tekście nie ma więc ich treści, dlatego nie wynika z niego, jakie kwestie miały być w nich uregulowane. Zakres komentarza ogranicza się zatem do ustępu 1 oraz do samej informacji o pominięciu pozostałych ustępów. Przepis pełni funkcję porządkującą, wskazując, który wcześniejszy akt utracił moc, bez rozwijania innych zasad dotyczących Najwyższej Izby Kontroli.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1995 r. poz. 59.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 98.Art. 104.