Art. 2. Cel nadzoru uzupełniającego; działania podejmowane w ramach nadzoru uzupełniającego

1. Celem nadzoru uzupełniającego jest ochrona stabilności finansowej instytucji kredytowych, zakładów ubezpieczeń, zakładów reasekuracji i firm inwestycyjnych wchodzących w skład konglomeratu finansowego.

2. Nadzór uzupełniający jest wykonywany poprzez badanie:

1) adekwatności kapitałowej konglomeratu finansowego oraz strategii postępowania w tym zakresie;

2) znaczących transakcji wewnątrzgrupowych;

3) poziomu koncentracji ryzyka w konglomeracie finansowym oraz znaczącej koncentracji ryzyka;

4) ryzyka konfliktu interesów pomiędzy podmiotami w konglomeracie finansowym;

5) prawidłowości zarządzania ryzykiem;

6) rzetelności i poprawności kontroli wewnętrznej.

Komentarz do Art. 2.

Przepis określa cel i zakres nadzoru uzupełniającego nad instytucjami kredytowymi, zakładami ubezpieczeń, zakładami reasekuracji i firmami inwestycyjnymi, jeżeli wchodzą one w skład konglomeratu finansowego. Celem tego nadzoru jest ochrona stabilności finansowej tych podmiotów. Oznacza to, że ocena sytuacji konglomeratu koncentruje się na czynnikach mogących mieć znaczenie dla jego bezpieczeństwa finansowego.

Nadzór uzupełniający jest wykonywany poprzez badanie sześciu obszarów. Obejmuje ono adekwatność kapitałową konglomeratu oraz strategię postępowania w tym zakresie, a więc ocenę kapitału w powiązaniu z przyjętym sposobem działania. Analizie podlegają również „znaczące transakcje wewnątrzgrupowe”, czyli transakcje zachodzące pomiędzy podmiotami należącymi do konglomeratu, w zakresie ich znaczenia dla funkcjonowania całej grupy.

Przepis wskazuje także na badanie poziomu koncentracji ryzyka w konglomeracie oraz znaczącej koncentracji ryzyka. Uwzględnia ponadto ryzyko konfliktu interesów pomiędzy podmiotami wchodzącymi w jego skład. Kolejne elementy oceny dotyczą prawidłowości zarządzania ryzykiem oraz rzetelności i poprawności kontroli wewnętrznej.

W praktyce przepis wyznacza więc podstawowe kryteria oceny konglomeratu finansowego. Nie ogranicza nadzoru do badania samego kapitału, lecz obejmuje także relacje wewnątrzgrupowe, koncentrację ryzyka, konflikty interesów, zarządzanie ryzykiem i działanie kontroli wewnętrznej. Zaliczając te obszary do jednego zakresu badania, przepis tworzy ramy kompleksowej oceny stabilności finansowej podmiotów tworzących konglomerat.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2020 r. poz. 1413.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 1.Art. 3.