Art. 40. Ocena skutków bufora dla systemu finansowego Unii Europejskiej

Wydając decyzję, o której mowa w art. 39 ust. 1 i 1a, Komisja Nadzoru Finansowego bierze pod uwagę, czy bufor innej instytucji o znaczeniu systemowym nie będzie wywierał nieproporcjonalnych i niekorzystnych skutków dla całości lub części systemu finansowego Unii Europejskiej poprzez tworzenie przeszkód dla funkcjonowania rynku wewnętrznego Unii Europejskiej.

Komentarz do Art. 40.

Przepis określa kryterium, które Komisja Nadzoru Finansowego musi uwzględnić przy wydawaniu decyzji wskazanych w art. 39 ust. 1 i 1a. Chodzi o ocenę, czy bufor innej instytucji o znaczeniu systemowym może oddziaływać na system finansowy Unii Europejskiej w sposób nieproporcjonalny i niekorzystny.

Przedmiotem analizy są dwa powiązane elementy. Po pierwsze, należy ustalić, czy bufor może wywoływać skutki dla całości albo części systemu finansowego Unii Europejskiej. Po drugie, trzeba ocenić, czy takie skutki mogą polegać na tworzeniu przeszkód dla funkcjonowania rynku wewnętrznego Unii Europejskiej. Przepis nie wskazuje jednego rodzaju decyzji ani nie przesądza, że samo istnienie bufora automatycznie powoduje negatywne konsekwencje. Nakazuje natomiast uwzględnić wpływ tego rozwiązania na szersze otoczenie unijnego systemu finansowego.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na tym, że decyzja Komisji Nadzoru Finansowego dotycząca bufora nie może być oceniana wyłącznie przez pryzmat danej instytucji. Wymaga także sprawdzenia, czy rozwiązanie odnoszące się do innej instytucji o znaczeniu systemowym nie utrudni działania rynku wewnętrznego lub nie wywoła niekorzystnych skutków dla unijnego systemu finansowego. Kryterium proporcjonalności wskazuje, że znaczenie tych skutków powinno być zestawione z ich zakresem i charakterem.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 1513.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 39.Art. 41.