Art. 11. Kara pieniężna za niezłożenie informacji w terminie

1. Karze pieniężnej podlega ten, kto nie złożył w terminie, będąc do tego obowiązanym, pisemnej informacji w zakresie, o którym mowa w art. 3.

2. Karę pieniężną ustala, w drodze decyzji administracyjnej, naczelnik urzędu skarbowego właściwy ze względu na siedzibę albo miejsce zamieszkania podmiotu obowiązanego do złożenia informacji.

3. Kara pieniężna wynosi:

1) 50% należnej opłaty za posiadanie nadmiernych zapasów produktów rolnych lub opłaty za niewyeliminowanie zapasów produktów cukrowych z obszaru celnego Wspólnoty Europejskiej;

2) 3 000 zł - w przypadku gdy podmiot nie podlegał obowiązkowi uiszczenia opłaty za posiadanie nadmiernych zapasów produktów rolnych lub opłaty za niewyeliminowanie zapasów produktów cukrowych z obszaru celnego Wspólnoty Europejskiej.

4. Kary pieniężne stanowią dochód budżetu państwa i mają do nich zastosowanie przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926, z późn. zm.).

Komentarz do Art. 11.

Przepis określa sankcję za niedopełnienie obowiązku przekazania pisemnej informacji dotyczącej zakresu wskazanego w art. 3. Karze pieniężnej podlega podmiot, który był zobowiązany do złożenia takiej informacji, ale nie złożył jej w wymaganym terminie. Odpowiedzialność jest więc związana zarówno z istnieniem obowiązku informacyjnego, jak i z jego nieterminowym niewykonaniem.

Karę ustala w drodze decyzji administracyjnej naczelnik urzędu skarbowego właściwy ze względu na siedzibę albo miejsce zamieszkania podmiotu zobowiązanego do złożenia informacji. Przepis wskazuje dwa sposoby określenia wysokości kary. Jeżeli podmiot podlegał obowiązkowi uiszczenia opłaty za posiadanie nadmiernych zapasów produktów rolnych albo opłaty za niewyeliminowanie zapasów produktów cukrowych z obszaru celnego Wspólnoty Europejskiej, kara wynosi 50% należnej opłaty. Jeżeli natomiast podmiot nie podlegał obowiązkowi uiszczenia żadnej z tych opłat, kara wynosi 3 000 zł.

Rozwiązanie to różnicuje wysokość sankcji w zależności od tego, czy niewykonanie obowiązku informacyjnego dotyczy podmiotu obciążonego wskazaną opłatą. W pierwszym przypadku wysokość kary jest powiązana z kwotą należnej opłaty, w drugim ma stałą wysokość. Kary pieniężne stanowią dochód budżetu państwa, a do ich stosowania mają zastosowanie przepisy ustawy wskazanej w ust. 4.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2004 r. poz. 964.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 10.Art. 12.