Art. 3. Treść i okres ważności zezwolenia

1. Zezwolenie powinno określać w szczególności:

1) osobę nabywcy i zbywcy;

2) przedmiot nabycia;

3) specjalne warunki, w sytuacji określonej w art. 2 ust. 2.

2. Zezwolenie jest ważne dwa lata od dnia wydania.

Komentarz do Art. 3.

Przepis określa podstawowe wymagania dotyczące treści zezwolenia oraz czas jego obowiązywania. Zezwolenie powinno wskazywać przede wszystkim trzy elementy: osobę nabywcy, osobę zbywcy oraz przedmiot nabycia. Oznacza to, że dokument ma identyfikować strony czynności i precyzować, czego nabycie dotyczy.

Jeżeli zachodzi sytuacja określona w art. 2 ust. 2, zezwolenie powinno ponadto zawierać specjalne warunki. Przepis nie wymienia tych warunków ani nie opisuje ich treści, wskazuje jednak, że w takim przypadku stanowią one element zezwolenia. Użycie sformułowania „w szczególności” oznacza, że wymienione składniki są najważniejszymi elementami dokumentu, ale sam przepis nie ogranicza jego treści wyłącznie do nich.

Drugi ustęp ustanawia wyraźny okres ważności zezwolenia. Wynosi on dwa lata od dnia wydania, a więc termin należy liczyć od daty, w której zezwolenie zostało wydane. Przepis wiąże początek tego okresu właśnie z wydaniem dokumentu, a nie z innym zdarzeniem. W praktyce art. 3 pozwala ustalić, jakie informacje powinny znaleźć się w zezwoleniu oraz jak długo zachowuje ono ważność. Ułatwia to ocenę, czy dokument odnosi się do właściwych osób i przedmiotu nabycia, czy uwzględnia specjalne warunki wymagane w sytuacji wskazanej w art. 2 ust. 2 oraz czy mieści się w dwuletnim okresie od dnia wydania.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1920 r. poz. 178.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 2a.Art. 3a.