Art. 8. Zakres prawa do posługiwania się językiem mniejszości

Osoby należące do mniejszości mają w szczególności prawo do:

1) swobodnego posługiwania się językiem mniejszości w życiu prywatnym i publicznie;

2) rozpowszechniania i wymiany informacji w języku mniejszości;

3) zamieszczania w języku mniejszości informacji o charakterze prywatnym;

4) nauki języka mniejszości lub w języku mniejszości.

Komentarz do Art. 8.

Przepis określa podstawowe uprawnienia osób należących do mniejszości w zakresie używania i poznawania języka mniejszości. Użyte sformułowanie „w szczególności” wskazuje, że wymienione prawa stanowią najważniejsze przykłady, a nie zamknięty katalog.

Po pierwsze, osoba należąca do mniejszości może swobodnie posługiwać się językiem mniejszości zarówno w życiu prywatnym, jak i publicznie. Przepis obejmuje więc używanie tego języka w kontaktach osobistych oraz w sytuacjach publicznych, bez ograniczania uprawnienia wyłącznie do jednej z tych sfer.

Po drugie, prawo dotyczy rozpowszechniania i wymiany informacji w języku mniejszości. Obejmuje to zarówno przekazywanie informacji innym osobom, jak i komunikowanie się w tym języku w ramach wzajemnej wymiany.

Po trzecie, przepis pozwala zamieszczać w języku mniejszości informacje o charakterze prywatnym. Chodzi o informacje związane ze sferą prywatną, bez wskazywania w przepisie konkretnej formy ich zamieszczania.

Po czwarte, osoby należące do mniejszości mają prawo do nauki języka mniejszości oraz do nauki w języku mniejszości. Przepis rozróżnia zatem naukę samego języka od nauki prowadzonej przy użyciu tego języka. W praktyce art. 8 łączy ochronę codziennego posługiwania się językiem, komunikowania informacji, wyrażania prywatnych treści oraz edukacji.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2017 r. poz. 823.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 7.Art. 9.