Art. 6. Zakaz dyskryminacji i środki na rzecz równości

1. Zabrania się dyskryminacji wynikającej z przynależności do mniejszości.

2. Organy władzy publicznej są obowiązane podejmować odpowiednie środki w celu:

1) popierania pełnej i rzeczywistej równości w sferze życia ekonomicznego, społecznego, politycznego i kulturalnego pomiędzy osobami należącymi do mniejszości a osobami należącymi do większości;

2) ochrony osób, które są obiektem dyskryminacji, wrogości lub przemocy, będących skutkiem ich przynależności do mniejszości;

3) umacniania dialogu międzykulturowego.

Komentarz do Art. 6.

Przepis ustanawia zakaz dyskryminacji ze względu na przynależność do mniejszości oraz określa obowiązki organów władzy publicznej. Zakaz ma charakter ogólny i obejmuje każde nierówne traktowanie wynikające z tego, że dana osoba należy do mniejszości.

Organy władzy publicznej są zobowiązane podejmować odpowiednie środki służące realizacji trzech celów:

popieraniu pełnej i rzeczywistej równości między osobami należącymi do mniejszości a osobami należącymi do większości,
ochronie osób będących obiektem dyskryminacji, wrogości lub przemocy ze względu na przynależność do mniejszości,
umacnianiu dialogu międzykulturowego.

Równość, o której mowa w przepisie, dotyczy sfery życia ekonomicznego, społecznego, politycznego i kulturalnego. Oznacza to, że działania organów władzy publicznej powinny obejmować te różne obszary, a ich celem ma być nie tylko formalne zakazanie dyskryminacji, lecz także popieranie równości pełnej i rzeczywistej. Przepis wskazuje również na potrzebę ochrony osób narażonych na wrogość lub przemoc oraz na znaczenie dialogu międzykulturowego jako jednego z działań podejmowanych przez władze publiczne. W praktyce tworzy to podstawę dla działań publicznych ukierunkowanych na równe traktowanie, ochronę przed negatywnymi zachowaniami związanymi z przynależnością do mniejszości i rozwijanie wzajemnego porozumienia między grupami.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2005 r. poz. 141.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 5.Art. 7.