Art. 8. Nabywanie materiałów wybuchowych od przedsiębiorcy z koncesją

Nabywanie materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego, z zastrzeżeniem art. 9 ust. 7, jest dozwolone od przedsiębiorcy posiadającego koncesję na obrót tymi materiałami.

Komentarz do Art. 8.

Przepis określa, od kogo można nabywać materiały wybuchowe przeznaczone do użytku cywilnego. Zasadą jest, że ich nabywanie jest dozwolone wyłącznie od przedsiębiorcy, który posiada koncesję na obrót tymi materiałami. Oznacza to, że znaczenie ma nie tylko sam przedmiot nabycia, lecz także status podmiotu, od którego materiały są pozyskiwane.

Warunkiem wskazanym w przepisie jest posiadanie przez przedsiębiorcę koncesji obejmującej obrót materiałami wybuchowymi przeznaczonymi do użytku cywilnego. Przepis nie opisuje procedury uzyskania takiej koncesji ani nie określa dodatkowych wymagań dotyczących samego nabywcy. Reguluje natomiast źródło, z którego takie materiały mogą być nabywane, wiążąc dopuszczalność transakcji z uprawnieniem przedsiębiorcy do prowadzenia obrotu.

Zasada ta została sformułowana z zastrzeżeniem art. 9 ust. 7. Odesłanie oznacza, że wskazane w tym przepisie uregulowanie może podlegać wyjątkom lub szczególnym zasadom wynikającym z przywołanej jednostki, jednak sam art. 8 nie określa ich treści. W praktyce przepis wyznacza podstawową granicę legalnego nabywania tych materiałów, wskazując, że nabycie od podmiotu nieposiadającego wymaganej koncesji nie mieści się w opisanej zasadzie dopuszczalności. Dotyczy to materiałów przeznaczonych do użytku cywilnego, a więc zakres przepisu jest określony zarówno przez rodzaj materiałów, jak i przez charakter ich przeznaczenia.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2002 r. poz. 1007.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 7a.Art. 9.