Art. 65b. Kary za niezgodne materiały, wyroby i wytwarzanie in situ

1. Producent albo importer, który wprowadza do obrotu materiał wybuchowy przeznaczony do użytku cywilnego lub wyrób pirotechniczny, niezgodny z wymaganiami bezpieczeństwa, albo dystrybutor, który udostępnia na rynku ten materiał lub wyrób, niezgodny z wymaganiami bezpieczeństwa, podlega karze pieniężnej w wysokości do 100 000 zł.

2. Producent albo importer, który wprowadza do obrotu materiał wybuchowy przeznaczony do użytku cywilnego lub wyrób pirotechniczny, niezgodny z wymaganiami bezpieczeństwa, z umieszczonym oznakowaniem CE, albo dystrybutor, który udostępnia na rynku ten materiał lub wyrób, niezgodny z wymaganiami bezpieczeństwa, z umieszczonym oznakowaniem CE, podlega karze pieniężnej w wysokości do 120 000 zł.

3. Producent wytwarzanego materiału wybuchowego metodą in situ, który nie zapewnia wytworzenia tego materiału zgodnie z wymaganiami bezpieczeństwa, podlega karze pieniężnej w wysokości do 100 000 zł.

Komentarz do Art. 65b.

Art. 65b określa kary pieniężne za obrót materiałami wybuchowymi przeznaczonymi do użytku cywilnego oraz wyrobami pirotechnicznymi, które nie spełniają wymagań bezpieczeństwa. Przepis rozróżnia odpowiedzialność producenta, importera i dystrybutora, a także wysokość maksymalnej kary w zależności od okoliczności.

Na podstawie ust. 1 producent albo importer, który wprowadza do obrotu niezgodny z wymaganiami bezpieczeństwa materiał wybuchowy lub wyrób pirotechniczny, może zostać ukarany karą pieniężną do 100 000 zł. Taka sama kara dotyczy dystrybutora, który udostępnia na rynku taki materiał lub wyrób.

Ust. 2 przewiduje wyższą górną granicę kary, do 120 000 zł, gdy niezgodny z wymaganiami bezpieczeństwa materiał lub wyrób ma umieszczone oznakowanie CE. Dotyczy to zarówno producenta albo importera wprowadzającego go do obrotu, jak i dystrybutora udostępniającego go na rynku. Samo oznakowanie CE nie wyłącza więc odpowiedzialności za niezgodność z wymaganiami bezpieczeństwa, a w opisanej sytuacji wiąże się z wyższą maksymalną karą.

Ust. 3 odnosi się do materiału wybuchowego wytwarzanego metodą „in situ”. Producent takiego materiału podlega karze pieniężnej do 100 000 zł, jeżeli nie zapewnia jego wytworzenia zgodnie z wymaganiami bezpieczeństwa. Praktyczne znaczenie przepisu polega na wskazaniu podmiotów podlegających karze, naruszeń uzasadniających jej nałożenie oraz maksymalnych kwot, które wynoszą 100 000 zł albo, w przypadku określonym w ust. 2, 120 000 zł.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2002 r. poz. 1007.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 65a.Art. 65c.