Art. 32. Obowiązki przy tranzycie materiałów wybuchowych przez państwa

1. Przemieszczający materiały wybuchowe przeznaczone do użytku cywilnego, w przypadku gdy przemieszczanie tych materiałów będzie następować tranzytem przez państwa członkowskie Unii Europejskiej, państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konfederację Szwajcarską, jest obowiązany zawiadomić właściwe organy tych państw o zamiarze przemieszczania materiałów wybuchowych oraz uzyskać ich zgodę.

2. W przypadku gdy prawo państwa członkowskiego Unii Europejskiej, państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej tego wymaga, odbiorca jest obowiązany przekazać informacje, o których mowa w art. 28, organowi właściwemu ze względu na siedzibę albo miejsce zamieszkania dostawcy materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego albo organowi państwa, przez które będzie następować przemieszczanie tranzytem tych materiałów.

Komentarz do Art. 32.

Przepis określa obowiązki związane z tranzytowym przemieszczaniem materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego przez określone państwa. Dotyczy sytuacji, w której materiały są przemieszczane przez państwa członkowskie Unii Europejskiej, państwa członkowskie EFTA będące stronami umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym albo przez Konfederację Szwajcarską.

Podstawowy obowiązek spoczywa na przemieszczającym materiały. Musi on zawiadomić właściwe organy państw, przez które będzie odbywał się tranzyt, o zamiarze przemieszczenia materiałów, a następnie uzyskać zgodę tych organów. Z przepisu wynika więc, że samo poinformowanie organów nie jest wystarczające, ponieważ wymagane jest także uzyskanie ich zgody.

Ustęp 2 wprowadza dodatkowy obowiązek odbiorcy, ale tylko wtedy, gdy wymaga tego prawo państwa należącego do jednej z wymienionych grup. Odbiorca musi wówczas przekazać informacje, o których mowa w art. 28, właściwemu organowi. Może to być organ właściwy ze względu na siedzibę albo miejsce zamieszkania dostawcy materiałów albo organ państwa, przez które materiały będą przemieszczane tranzytem.

Praktyczne znaczenie przepisu polega na rozdzieleniu obowiązków między przemieszczającego i odbiorcę oraz na uzależnieniu tranzytu od współdziałania z właściwymi organami państw, przez które przebiega przemieszczanie. Dodatkowe czynności odbiorcy zależą natomiast od wymagań prawa państwa, którego organ ma otrzymać wskazane informacje.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2002 r. poz. 1007.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 31.Art. 33.