Art. 6. Ochrona wyłącznego prawa hodowcy do odmiany

Ustawa nie narusza przepisów ustawy z dnia 24 listopada 1995 r. o nasiennictwie (Dz. U. z 2001 r. poz. 563 i 811 oraz z 2002 r. poz. 253) w zakresie wyłącznego prawa hodowcy do odmiany.

Komentarz do Art. 6.

Przepis określa relację między ustawą o leśnym materiale rozmnożeniowym a przepisami ustawy o nasiennictwie. Stanowi, że regulacja dotycząca leśnego materiału rozmnożeniowego nie narusza przepisów o wyłącznym prawie hodowcy do odmiany. Oznacza to, że samo zastosowanie przepisów tej ustawy nie wyłącza ani nie ogranicza ochrony tego prawa wynikającej z ustawy o nasiennictwie.

Zakres zastrzeżenia jest ściśle określony. Dotyczy wyłącznie przepisów odnoszących się do wyłącznego prawa hodowcy do odmiany, a nie wszystkich kwestii uregulowanych w ustawie o nasiennictwie. Art. 6 pełni więc funkcję przepisu zachowującego odrębność obu regulacji w tym zakresie. Przy ocenie sytuacji związanej z leśnym materiałem rozmnożeniowym należy uwzględniać również obowiązywanie przepisów o wyłącznym prawie hodowcy do odmiany. Praktyczne znaczenie tego przepisu polega na tym, że regulacje dotyczące leśnego materiału rozmnożeniowego nie mogą być odczytywane jako podstawa do pomijania tego prawa. Przepis nie ustanawia jednak szczegółowych zasad wykonywania wyłącznego prawa hodowcy, lecz jedynie potwierdza, że pozostaje ono nienaruszone.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2001 r. poz. 761.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 5.Art. 7.