Art. 39. Zgoda na obrót jednostkami nasiennymi do celów innych niż leśne

1. Minister udzieli dostawcom zgody na wprowadzenie do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jednostek nasiennych niespełniających wymagań określonych w ustawie, które nie są przeznaczone dla celów leśnych, pod warunkiem wyraźnego zaznaczenia tego na opakowaniu, zgodnie z art. 4 ust. 2.

2. Zgodę, o której mowa w ust. 1, wydaje się dla najmniejszej ilości jednostek nasiennych, wynikającej z ich szczególnego przeznaczenia.

3. Wniosek o udzielenie zgody, o której mowa w ust. 1, powinien zawierać informacje o ilości jednostek nasiennych oraz o ich szczególnym przeznaczeniu.

4. Zgoda, o której mowa w ust. 1, udzielana jest w drodze decyzji administracyjnej, na warunkach określonych przez właściwy organ Unii Europejskiej.

Komentarz do Art. 39.

Przepis określa szczególną procedurę dopuszczenia do obrotu jednostek nasiennych, które nie spełniają wymagań określonych w ustawie. Zgoda może dotyczyć wyłącznie jednostek przeznaczonych do celów innych niż leśne i jest udzielana dostawcom przez ministra. Warunkiem jest wyraźne zaznaczenie tego przeznaczenia na opakowaniu, zgodnie z art. 4 ust. 2. Oznaczenie ma wskazywać, że materiał nie jest przeznaczony do celów leśnych, a tym samym odróżniać go od jednostek podlegających wymaganiom właściwym dla takiego zastosowania.

Zgoda nie obejmuje dowolnej ilości materiału. Wydaje się ją dla najmniejszej ilości jednostek nasiennych, jaka wynika z ich szczególnego przeznaczenia. Ograniczenie to wiąże zakres zgody z konkretnym celem, dla którego materiał ma zostać wykorzystany.

Postępowanie wszczyna wniosek o udzielenie zgody. Musi on zawierać dwie podstawowe informacje: ilość jednostek nasiennych oraz ich szczególne przeznaczenie. Dane te pozwalają określić zarówno zakres wnioskowanego dopuszczenia, jak i jego związek z wymaganiem dotyczącym najmniejszej niezbędnej ilości.

Zgoda jest udzielana w formie decyzji administracyjnej, a więc rozstrzygnięcia wydawanego przez ministra w indywidualnej sprawie. Jej warunki nie są jednak określane wyłącznie na podstawie samego przepisu, ponieważ muszą odpowiadać warunkom ustalonym przez właściwy organ Unii Europejskiej. W praktyce przepis łączy zatem ograniczone, celowe odstępstwo od wymagań ustawy z obowiązkiem właściwego oznaczenia opakowania, wskazaniem ilości i przeznaczenia materiału oraz formalnym rozstrzygnięciem organu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2001 r. poz. 761.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 38.Art. 40.